อนุทิน #112400

ฉันพอใจการทำงานที่เกิดจากการวางแผนมากกว่าการพุ่งตังเข้าไปโดยขาดข้อมูลพื้นฐานที่เป็นประโยชน์ต่อการสนทนากัยผู้ป่วย และหลังจากเยี่ยมผู้ป่วยกลับมาฉันก็ยินดีและมีความสุขที่จะได้เล่าเรื่องราว ต่างๆที่เกิดขึ้นให้น้องแหม่มอรชรฟัง ที่จริงฉันพูดเสียงดังพอได้ยินทุกคน แต่ดูเหมือนคนที่ตั้งใขฟังและสามารถสรุป วิเคราะห์กระบวนการทำงานย และผลที่เกิดกับผู้ป่วยหลังการเยี่ยมเยียนให้กำลังใจจบสิ้นลง กลับเป็นเพียงวน้องแหม่มอรชร เท่านั้น รองลงมาก็น้องสหภัค ที่ดูเหชมือนจะอ่านใจผู้ป่วยได้ดี บางคนฟังแค่ฟัง เมื่อจะต้องมาแลหเปลี่ยนความคิดกันจึงมองไม่เห็นอะไรนอกจากนั่งฟัง ... ฉันเชื่อว่าการรับฟังเฉยๆเมื่อเวลาล่วงเลยไปก็จะไม่สามมารถจดจำได้มากหรอก นอกจากฟังแล้วคิด ๆแล้วลงมือทำ ๆแล้วเอามาประเมินผล และหาแนวทางพัฒนางานต่อไป อย่างนี้จึงจะสนุกและไม่เหนื่อย

เขียน:

ความเห็น (0)