อนุทิน #112233

  • ในกรณีที่เราก็ทราบว่าคนที่หารือข้อกฎหมายกับเราทำเรื่องไม่ถูกต้องมาก่อน แต่มันคนละส่วนกับเรื่องที่เขาได้รับผลกระทบเดือดร้อน...? 
  • กล่าวคือเขามีข้อพิพาทกับผู้บริหารท่านหนึ่งในเรื่องหมิ่นประมาทแต่ยังเอาผิดกันโดยตรงไม่ได้ และต่อมาผู้บริหารคนน้้นได้พิจารณาแต่งตั้งให้เขาไปอยู่ในตำแหน่งที่ขาดสิทธิประโยชน์ที่เคยได้รับ ได้แก่ ค่าบริหาร และค่ารถประจำตำแหน่ง ประมาณเงินเกือบ ๘๐,๐๐๐.- (ไม่เกี่ยวกับเงินเดือนที่ได้รับเป็นปกติ)
  • ในฐานะที่ปรึกษากฎหมาย ก็ต้องให้ความเห็นว่ามีสิทธิร้องเรียนและนำไปสู่การฟ้องร้องกันได้หรือไม่ อย่างไร ทั้งที่ จริง ๆ แล้ว ต่างฝ่ายต่างก็มีส่วนกระทำผิดต่อกัน แต่เราต้องมองแยกส่วนกับสิทธิของผู้ได้รับผลกระทบ/เดือดร้อนเสียหาย
  • งานที่อยู่บนความทุกข์ ความเดือดร้อน ความขัดแย้ง พึงทำด้วยจิตเมตตาและความอุเบกขา จะได้ไม่เครียดหรืออินจนเกินไป
  •                                                 ๑๗  กรกฎาคม ๒๕๕๕
เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (4)

อาจารย์เคยท้อกับการต่อสู้ เพื่อสิ่งที่เราคิดว่าถูกต้อง ตามจริยธรรม คุณธรรม ที่รู้สึกว่าชกกำแพง เราก็เจ็บเอง หรือไม่ครับ?

เข้าใจถึง "ธรรม" ที่อาจารย์กำลังปฏิบัติิอยู่ครับ

เจ๋งมาก ๆ ครับ ;)...

  • คำถามท่านอาจารย์ วิชญธรรม Blank น่าสนใจมากค่ะ
  • ในโลกความเป็นจริง ไม่ใช่นางเอก (ทั้งที่เคยพยายามจะเป็น) จึงมีอารมณ์หลากหลายที่เกิดขึ้นเมื่อถูกกระทบจากสถานการณ์ต่าง ๆ อยู่เสมอ แต่จากการฝึกฝนมาเรื่อย ๆ กลับพบว่าในที่สุดอารมณ์ที่โคจรไปมานั้นกลายเป็นสิ่งนำมาปฏิบัติได้ง่าย กว่าอารมณ์นิ่งจนเกินไปเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาว
  • "อารมณ์" หากถูกกระทบเสียบ้าง ก็ดีค่ะ
  • สำหรับคำว่า "ท้อ" สังเกตว่าไม่มีอารมณ์นี้เท่าไหร่ค่ะ
  • แต่มีอารมณ์ประเภท "ลำบากใจ" "คับข้องใจ" "เห็นใจในความไม่รู้" ของคน แล้วไปสร้างกรรมต่อกัน ไปทำเขา เขาก็ทำเรา แล้วก็กระทำต่อกันอย่างนี้ไป ไม่จบสิ้น
  • รู้ เห็น พูดอะไรไม่ได้ ทำตามหน้าที่อย่างเดียว เพราะหน้าที่เราคือพูดเรื่องกฎหมาย ไปพูดเรื่องกฎแห่งกรรมไม่ได้...แบบนี้ลำบากใจ แต่หน้าที่ที่มีต่อเขามันมีแค่นั้นส่วนหน้าที่ต่อตัวเราก็ ตามดู "ความอึดอัด" "ลำบากใจ" จนไปสลายไปค่ะท่าน
  • เป็นคำถามที่ให้ได้ใคร่ครวญ ย้อนกลับมาดู "ตัวตน" ของเรา ขอบพระคุณมากค่ะที่กรุณาให้คำถามชี้แนวทาง

อาจารย์นพลักษณ์ ๑๐ Blank คงได้นอนหลับเต็มที่แล้วนะคะ

ตื่นมาก็เห็นข้อธรรมพอดีเลย ... มันไม่มีอะไรหรอกค่ะ อาจารย์มีปรีชาญานมองเห็นของอาจารย์ด้วยตัวเอง นับถือ ๆ ข้าน้อยขอคารวะหนึ่งจอก