อนุทิน #112175

บ่าย2 โมงได้สนทนาธรรมกับคุณหมอ ดีใจที่คุณหมอหันมาปฏิบัติธรรมร่วมอนุโมทนาสาธุ การประสานงานจิตอาสากับคุณหมอบ่ายนี้จึงเต็มไปด้วยบรรยากาศของการให้ ด้วยกัน ความเข้าใจและเข้าถึงธรรมะช่วยให้เบา มองเห็นช่องทางทำงานที่สร้างสรรค์และความรู้สึกเป็นระนาบเดียวกันได้เกิดขึ้นอย่างเป็นระเบียบท่ามกลางริ้วคลื่นและน้อยที่นานทีจะเกิดขึ้นมาทำให้การเกิดมิตรภาพมีสีสรรอย่างน่ารักๆ ความเข้าใจที่ส่งผ่านธรรมะที่สนทนากัน ยังเอื้อให้เกิดมุมคิดและมุมมองที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ป่วย และทีมงาน เราสนทนากันเรื่องจิตตปัญญากับการแก้ปัญหาการป่วย ฉํนเริ่มด้วยคำว่าป่วย เราใคร่ครวญและตรึกคิด ฉันพูดว่าในความป่วยไข้ที่เกิดขึ้นบนกายนี้ ยังมีบางอย่างแอบซ่อนในความป่วย คือความทุกข์ ความทุกข์เป็นนามธรรม หากมีอิทธิพลต่อการตั้งรับของกาย กายเป็นฝ่ายตั้งรับ และเป็นการตั้งรับที่อ่อนแอในยามป่วยไข้ บางครั้ง เราจะพบว่าไม่ต้องรักษาก็ดีได้ คุณหมอยิ้มและพยักหน้า คนไข้ของรพ.เรา ในแต่ละวันร่วมๆ 3000 นับเป็นงานหนักมากที่จะต้องระวังทีมทำงานจะป่วยใจก่อน ซึ่งเราสนทนากันอย่างเข้าใจ คุณหมอยินดีที่ฉันเปิดใจใครบางคนได้ ซึ่งฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องของการเห็นที่ตรงกัน บังเอิญคลื่นที่ส่งออกไปนั้นไปตรงกับช่องที่เขาสัญญาณที่เขาเปิดรับพอดิบพอดี ก็เป็นวาสนาอีก เราคงได้ร่วมทางบุญกันมากขึ้นๆ..คุณหมอจดจำคำพูดของฉันไว้หลายประเด็นและสิ่งดีๆได้เกิดขึ้นในทีมงาน สหวิชาชีพเริ่มหันมาให้ความสำคัญกับการถอดบทเรียน และสะกัดบางอย่างออกมาความสุขที่เกิดขึ้นเห็นได้จากการเดินเข้ามาโต๊ะกลมบ่อยขึ้นแทนการต่างคนต่างกลับ ต่างแยกแล้วกลับมาทำกันใหม่ ฉันได้ยกโมเดลของการทำงานร่วมกันกับทีมงานที่มีจิตอาสาเข้าไปรับใช้ และการขับเคลื่อนงานr2r ไปพร้อมๆกับการทำงานร่วมกันของสหวิชาชีพ แม้แต่งานจิตอาสาเองก็ควรได้หัดเรียนรู้และทำr2rไปด้วย ตัวอย่างที่เห็นชัดเจนคืองานHM ดูเหมือนว่าr2rจะออกมาในรูปแบบคู่ขนาน ..มันไปได้อย่างไร สนุกมาก และทุกคนดูมีความสุข มุมมอง และจังหวะของการทำงานที่ร้อยเรียงกันได้สร้างความรู้สึก และช่วยให้คำว่าทีม มีค่าและเด่นชัดมากขึ้น ขอบคุณธรรมเราทุกคนต่างน้อมนำลงสู่ตัวเราเอง

เขียน:

ความเห็น (0)