อนุทิน #111862

การเรียนรู้ด้วยตนเอง  15-29 กรกฏาคม

ในสังคมแห่งการเรียนรู้  และโลกที่กำลังเปลี่ยนแปลงไปโดยไม่มีที่สิ้นสุดที่เต็มไปด้วยข่าวสารและข้อมูลต่างๆ  ซึ่งส่งผลกระทบต่อข้าพเจ้าในเรื่องการตัดสินใจในเรื่องต่างๆ ที่จะเรียนรู้ด้วยตนเองมากขึ้น  ที่ไม่เหมือนแต่ก่อนที่หวังพึ่งเพื่อนอย่างเดียว  จากเหตุการณ์ที่ผ่านมาสองปี  กับชีวิตการเรียนมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ซึ่งข้าพเจ้าได้รับมอบหมายให้ทำงานเดี่ยว  ซึ่งยากมากๆ  เหตุการณ์ครั้งนี้เองที่ทำให้รู้ว่าควรจะรู้จักเรียนรู้ซะที  อีกเหตุการณ์ล่าสุดก็คือการที่พบกับคนเวียดนามโดยบังเอิญ  ซึ่งเขาได้มาเที่ยวที่เมืองไทย  แต่ว่าหลงทาง เขามองเห็นข้าพเจ้าพอดีจึงถามทางไปจังหวัดมหาสารคาม  ถึงจะพูดภาษาอังกฤษไม่ได้  แต่เหตุการณ์มันคับขัน ทำให้ต้องลองผิดลองถูกพูดภาษาอังกฤษกับคนต่างชาติ  และวันนั้นเองที่ทำให้ตัวเองควรจะเรียนรู้ได้แล้วว่าอย่างน้อยการกล้าที่จะพูดยังดีกว่าไม่พูดเลย  แม้จะไม่ถูกหลักไวยากรณ์ของภาษาอังกฤษ  แต่นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้เรื่องภาษา  เราไม่ควรอายเมื่อเจอชาวต่างชาติ  เพราะเดี๋ยวนี้คนเราพัฒนากันมาก  ชาวเวียดนามที่พูดด้วยวันนั้นพูดภาษาอังกฤษได้ดีกว่าคนไทยหลายๆๆคนเสียอีก  ฉันจึงควรตระหนักได้แล้วว่าคนต่างชาติในแต่ละวันเขาอ่านหนังสือมากกว่าคนไทยเสียอีก  สาเหตุนี้เองที่ทำให้รู้ตัวมากขึ้นว่า  มีสิ่งใดที่ควรปรับปรุงและตัวเองมีจุดมุ่งหมายใดในชีวิต

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

การพูดภาษาอังกฤษได้ในยุคนี้ถือว่าสำคัญ..แต่ต้องไม่ลืมภาษาไทยเพราะปัจจุบันคนต่างชาติหลายคน..เริ่มเขียนภาษาไทยได้ดีกว่าคนไทยอีกหลายๆคน ถ้าไม่เชื่อลองไปดูรายการที่แดลเนี่ยลจัดบ้างน๊ะ..อ้อ..อ่านแล้วอยากจะตีมือ..คำว่าแล้วต้องสะกดแบบนี้ "แล้ว"ถ้าสะกดแบบนี้. แร้ว.= อุปกรณ์ชนิดหนึ่งที่ใช้ดักสัตว์..อายุยังน้อยน่าจะแก้ไขทันน๊ะ.

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆค่ะ จะนำไปปรับปรุงค่ะ