อนุทิน #111337

“ความรัก” กับ “การโกหก”

            ช่วงนี้ชลัญออกมาแนว In love หน่อยนะ   เห็น อ.was  เขียนบันทึกเรื่อง “โกหก” ซึ่งได้ ถอดเนื้อหา  ในหนังสือเพื่อมานำเสนอเป็นแนวคิด  จากหนังสือ  “โลกนี้ไม่เศร้า เมื่อเราเข้าใจตัวเอง Pawpaw Poroduction”   แต่ชลัญจะเอาประสบการของการโกหกด้วย ความรัก  มา แชร์  แนวคิดว่า  เหตุที่ต้องโกหก เพราะเหตุใด 

            เอาจากประสบการณ์ของตัวเอง  จากการที่เราป่วยเป็นโรคเรื่อรัง  นั้น  คุณ  คงคิดใช่มั๊ยน้อยคนที่จะมาลั่นล้าได้เหมือนชลัญ   อืมมมม์... เก่งจัง  ไม่เครียด  จริงๆ แล้วชลัญไม่ได้เก่งขนาดนั้น  ชลัญกำลังใช้กลไกการปรับตัวเพื่อยอมรับกับสิ่งที่เป็นอยู่ต่างหาก  คือ  การโกหกตัวเอง  ว่า 

- ไม่เป็นอะไรมาก หรอก ทั้งๆ ที่เป็นมาก 

-เดี๋ยวก็มีทางรักษาหาย ทั้งที่ ไม่มีทาง 

-ปฏิบัติตัวดี ๆเดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง  ซึ่งจริงๆโรคที่เป็นไม่ได้ เกี่ยวกับการปฏิบัติดีหรือไม่ดีเท่าไร 

เมื่อเราโกหกตัวเองไว้แบบนี้จึงเหมือนทำให้เรามีความหวัง  ในการที่จะมีชีวิตอยู่ เพื่อความรักต่อคนที่เรารัก  ซึ่งมันก็ได้ผล  เพราะนอกจากมันจะทำให้เราสบายใจขึ้นแล้ว  มันยังทำให้คนที่รักเราสบายใจขึ้นด้วย  เมื่อเราเห็นเขามีความสุข  เราก็เลยรู้สึกดีว่า  เอ้า  โกหก  ทั้งตัวเอง ทั้งคนอื่นต่อไป  ก็คงไม่เป็นไร  เพราะเรามีความสุข  คนรอบข้างมีความสุข  ก็คงต้องโกหก ตัวเอง  และคนข้างเคียงต่อไปล่ะค่ะ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (5)

การปลอบกับการโกหก ต่างกันนิดหน่อยครับ ;)

มุสาวาทาเวรมณีสิขาปะทังนะมาิทิยามิ

ขอบคุณท่าน Blank ค่ะ   ใช่ค่ะอาจเป็นคำปลอบใจตัวเอง  แต่ในฐานนะที่เป็นคนป่วยที่มีความรู้เรื่องโรคน้้น  ชลัญโกหกคนรอบข้างว่า ชลัญสบายดี  

ใจเราไม่โกหกตัวเรา..ด้วยเจตนาดี เพียงไม่บอกความจริงแก่คนอื่น..เพื่อให้เขาสบายใจ..