อนุทิน #111222

ห้องประกันสังคมว่าง จะพี่พี่เย็นทำกิจกรรมเช้าวันจันทร์ น้องอ้อยบอกว่า แต่มันสกปรกนะ ถ้าจะทำต้องทำความสะอาดก่อน เรื่องนั้นไม่ต้องบอกหรอกอีหนูเอ๋ย เอาเป็นว่าพวกเธอจะเล่นไหมงานนี้ ทำบุญ สงสารคึนแก่ๆ อิอิ ฉันยังไม่แก่ ไม่อยากให้เขามานั่งรอ เธอรู้ไหมการนั่งรอคอยที่จะพบใคร(หมอ)คนหนึ่งนั้น มันทรมานหัวใจนะจะบอกให้ พวกเธอคงไม่รู้หรอกใช่ไหม เพราะเธอมีช่องทางจนท. แต่คนเฒ่าคนแก่นั้นแม้จะม่ทางคนชราให้ แต่หัวใจที่ห่อเหี่ยว อีกทั้งญาติที่มาด้วยนั้น โคตรบ่นเลย คนชราที่มีความเกรงใจญาติ ลูกหลานบังเกิดเกล้าอยู่แล้วจะเฉยอยู่ได้อย่างไร เธอลองคิดดูซิ คิดแล้วเธอจะรู้ว่ามทันน่าเห็ฯใจจริงๆ เพราะเจ้าความคิดนี้มันร้ายจริงๆ ฉันมองปัญหานี้และบอกว่าฉันทำได้ เพราะทุกอย่างที่จะทำไม่ต้องของบ ไม่ต้องใช้อะไร ทุกอย่างที่ใช้ฉันมีหมดแล้ว งั้นก็ทำได้เลย ยัง ทำไมหละ ราชการเรื่องเยอะ ฌะอคิดว่าราชการนี้ง่ายนักหรือ เข้ายากออกง่ายนะ แล้วต้องทำยังไง ก็ไปหาผู้มีอำนาจที่สุดที่จะสั่งการนะซิ เธอรู้ไหมว่าเป็นใคร เออไม่แน่ใจค่ะ ไหมละ...ยากแล้วเห็นไหม เธออยู่ในนี้ยังตอบไม่ได้เลยว่าใคร งั้นหัวหน้าเธอเอาไหม หนูว่าจะพูดกับเขายาก ไหมละ แค่หัวหน้าธรรมดาๆๆๆ ยะงยากเลย งั้นไปหาใครดี บอกหน่อย บอกอะไรค่ะ บอกว่าใครจะสนองความต้องการแก้ปัญหาตรงนี้ได้นะซิ

เขียน:

ความเห็น (0)