อนุทิน #111187

อาหารไทยเรียบง่ายแต่มีคุณค่า.............(ต่อ)

คุณค่าที่เป็นศิลปะทางตา

คุณค่านี้ดูละเมียดละไม เอาใจใส่กับผู้รับประทาน สมัยนี้หาบุคคลที่จะมีฝีมือทำยากมาก เพราะใจที่ไม่ค่อยละเมียดละไม เอาแต่ความวู่วาม จึงได้ออกมาเพียงข้าวกะเพราไข่ดาว ที่แต่งให้เป็นศิลปะด้วยการโปะไข่ไว้ข้าง ๆ จาน (ฮ่า...)

คนสมัยก่อนโดยเฉพาะผู้หญิงที่ไม่ต้องเร่งรีบออกไปทำงานนอกบ้าน อยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือน จึงค่อย ๆ นำผัก ผลไม้มาแกะสลักบ้าง นำมาฝาน พอเป็นคำ ๆ ให้พอรับประทานพอดีกับปากมนุษย์ได้ (ที่ไม่ตะกละอย่างเรา... ^^ !) ทั้งที่เป็นเครื่องคาวและเครื่องหวาน ทั้งที่เป็นเพียงผักเครื่องเคียง หรือผลไม้ลอยแก้ว โอ้โห ! ทำได้อย่างไร ดูช่างงดงามละเมียดละไมและเอาใจใส่แก่คนที่รับประทานมาก ๆ

เมื่อปิดเทอมคราวที่แล้ว แค่คุณครูชาวต่างชาติเห็นขนมลูกชุบธรรมดา ๆ เท่านั้น ถามคำถามแรกเลย ไม่เสียดายบ้างหรือครูเก๋ ของเขาทำยากนะ กว่าจะทำได้เหมือนขนาดนี้ (อืม......จริง มิน่าคุณครูท่ายถ่ายรูปใหญ่เลย แล้วก็อุดหนุนลูกชุบที่ทำเลียนผลไม้บ้าง ผักบ้าง ครบทุกแบบทุกชนิด)  

น่าเสียดายที่เราเองคนไทยแท้ ๆ ละทิ้งและมองข้ามไป ทำให้กลับย้อนมานึกว่า ไม่ต้องเอายุคสมัย  ไม่ต้องเอาเวลา มาเป็นข้อจำกัด เพราะจริง ๆ แล้ว ศิลปะนี้มันคือความเป็นไทย ๆ ที่เราละเลยไม่รักษาไว้นั่นเอง แล้วทำไมฝรั่งนั่งแกะสลักผักได้สวยกว่าเรา เพราะเขาให้ความเคารพต่อศิลปะ และมีสุนทรียมากกว่าเรา เพระาฉะนั้นอะไร ๆ ที่มันกำลังจะสูญหายอย่าไปโทษใคร ต้องโทษที่เรานี่แหละ

 

เขียน:

ความเห็น (0)