อนุทิน #111154

 

 

     ความในใจ...เรียนถึงอาจารย์หมอ ป.ที่รักและคิดถึง...

 

...นับแต่ข้าพเจ้าย่างก้าวเข้ามาสู่บ้านหลังใหญ่แห่งนี้มีโอกาสได้รู้จักและเรียนรู้ซึบซับสิ่งดีๆแนวทางอันเป็นประโยชน์แก่ชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างมากมาย.

 

...หลายๆบทความมอบดอกไม้หลายๆบทความแสดงความคิดแบบฉบับตน.

 

...หลายครั้งที่มีบ่นให้กับตัวเอง บางครั้งให้ความรู้สึกย่ำแย่ในสิ่งที่ตนกระทำไป(มันอวดตน อวดดี อวดรู้เกินไปมั๊ย...บ่นกับตนเอง).

 

...มีโอกาสได้อ่านบันทึกของพี่ตะวันดิน"จดหมายถึงคุณปริม"ยิ่งส่องสะท้อนความรู้สึกในตนที่รู้สึกตน.

 

...วันนี้จึงถือโอกาสสื่อสารความในใจมอบไว้กับ"ไดอารี่หัวใจ"(อนุทิน) บันทึกที่คาใจและให้บ่นกับตัวเองกับการแสดงออกที่ต้อง"กราบขออภัยไว้อย่างสูง ณ ที่นี้" คือความคิดเห็นที่แสดงไว้ในบันทึกของคุณหมอปัทมา.

 

...คิดมาในใจ คิดไว้ คิดนาน วันนี้ขอโอกาส กราบขออภัยถึงคุณหมอ ป. หากมีสิ่งใดที่ข้าพเจ้ากระทำไปอย่างไม่เหมาะไม่ควร โปรดจงอภัยข้าน้อยด้วยเถิด.

 

...และในวันนี้ข้าพเจ้าขอถือโอกาส กราบขออภัยครูบาอาจารย์ท่านผู้รู้กับข้อเขียนคำศัพท์ที่อาจจะผิดบ้างในบันทึกหรือความคิดเห็นที่ใดได้แสดงไว้หากดูไม่เหมาะไม่ควรโดยมิได้เจตนา.

 

...สุดท้ายขอขอบพระคุณทุกบันทึกที่มอบความรู้และสิ่งดีๆให้กับข้าพเจ้าและให้โอกาสถามไถ่แสดงความคิดเห็น.

 

... ปล.เข็มฉีดยาจากอาจารย์หมอป.คงเจ็บเพียงจี๊ดๆนะคะ :)))))))))

 

...ขอบพระคุณค่ะ...

 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (3)

เรียนคุณน้อย ทุกครั้งที่อ่านความเห็นคุณน้อยในบันทึก ไม่ได้รู้สึกแบบที่คุณน้อยเกรงแต่อย่างไรเลยคะ กลับรู้สึกปลื้มใจดละอบอุ่นดังมิตร ดังนั้นเมื่ออ่านอนุทินนี้แล้ว จึงตกใจว่าได้แสดงออกอย่างไรให้คุณน้อยคิดเช่นนั้น พอบอกได้ไหม(หลังไมค์ก็ได้ค่ะ:)

 สวัสดีค่ะคุณหมอ ป.

...."อบอุ่นดังมิตร" ขอบพระคุณอย่างสูงค่ะสำหรับคำๆนี้ที่มีความหมายเหลือเกินกับความรู้สึกในหัวใจ(น้อยคนนี้).

....""ขออภัยหากข้อความทำให้คุณหมอตกใจ! ค่ะ"" ในบันทึกของคุณหมอและความคิดเห็นในบันทึกต่างๆของคุณหมอที่น้อยมีโอกาสได้พบอ่านนั้นมี"แต่ความงดงาม"ที่สะท้อนออกมาค่ะ.

....แต่ด้วยเหตุที่น้อยเองให้รู้สึกนึกย้อนหลังทวนถามตัวเอง กับความคิดที่แสดงออกไปเพราะนึกถึงจุดด้อยในตัวเองกับการสื่อสารที่ภายในใจมิได้มีสิ่งแอบแฝงใดๆแต่การเรียงร้อยเป็นถ้อยคำนั้นบางครั้งจึงไม่ค่อยแน่ใจ(มั่นใจ)ว่าผู้รับจะเข้าใจในแนวทางที่เชื่อมกันหรือไม่.

....อีกอย่างคงเป็นเพราะในชีวิต(โดยเฉพาะช่วงนี้)ที่ได้อยู่ท่ามกลางผู้มีอายุ ผู้รู้ทั้งหลาย จึงทำให้ไตร่ตรองข้อธรรมะนึกทวนการกระทำของตนเองในสิ่งใดที่(อาจจะ)ไม่เหมาะไม่ควรเพื่อเตือนสติตนเองอย่าได้หลง อย่าได้ประมาทจะได้ไต่ตรองให้มากๆค่ะ.

....ที่ผ่านมาได้แสดงออกในบันทึกคุณหมอไม่น้อย เพื่อความสบายใจเพื่อวางสิ่งที่อยู่ในใจออกมาจึงต้องขอขมา ขออภัยเอาไว้ก่อน(ยังไงๆก็ขอปลอดภัยไว้ก่อน อ่อนน้อมไว้ก่อนเพราะเป็นคนไทยค่ะ).

...."ความดีและแบบอย่าง"จากคุณหมอช่วยสอน(สะท้อน)ให้น้อยได้ประโยชน์กับมุมคิดหลายๆด้าน ได้ปรับเปลี่ยนมุมคิดบางเรื่องให้กับตัวเอง ...ด้วยน้อยถือตรงที่คนเราต้องเคารพในความดีของกันและกัน...เหตุนี้จึงได้ขอนำสิ่งที่เก็บไว้ในใจมอบไว้ในที่นี้ เพราะคุณหมอเป็นคนดี เป็นแบบอย่างที่น่ายกย่อง(อาจารย์)ค่ะ.

....วันนี้น้อยต้องขอขอบพระคุณที่คุณหมอได้ให้คำตอบ ได้คลายหัวใจกับความคิดของตัวเอง(รู้สึกโล่งรู้สึกเบาหัวใจ) ขอบคุณๆขอบคุณค่ะ....

..... สวัสดีทุกท่านค่ะ ขอกราบขอบพระคุณทุกๆท่านที่กรุณามอบดอไม้และกำลังใจค่ะ.....