อนุทิน #111032

..หวานคำ ธรรมชาติ..นั้น หวานล้ำ...มันพร่ำเพรียก..เรียกอยู่..มิรู้ หาย..หวานใดใดเล่า..ยังจางปาย...หวานมิวาย..รัก.รู้..ธรรม ชาติ เอย.....

เขียน:

ความเห็น (0)