อนุทิน #110816

 

...ย่างเข้าเดือน7 หลายวันที่ผ่านมาสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตทั้งภายนอกและภายใน(กายและใจ) บางครั้งสิ่งที่เกิดขึ้น(ภาพในใจ)เกิดดับเร็วมากบางครั้งเปลี่ยนเรื่องเปลี่ยนอารมณ์ภายในแทบไม่ทัน...

 

...งานภายนอก(สังขาร)ตั้งแต่ฟื้นไข้ รู้สึกว่าได้ใช้งานอย่างคุ้มค่าตั้งแต่เช้าถึงค่ำน้ำมันพรายหยดติ๋งๆ อิอิ(เหงื่อ) สะใจเกษตรกรดีจริงๆ...

 

...จากบันทึกที่ขึ้นรูปในใจจะได้นั่งเขียนแบบอารมณ์ต่อเนื่องต้องเปลี่ยนเรื่องพับไว้นำเรื่องใหม่ที่วิ่งเข้าใจนำมาคิดพิจารณา...

 

(1)...ชีวิตที่เลือกเป็นเกษตรกรไม่เคยกลัวความทุกข์(เดินเข้าหา) แม้ทุกข์เพียงใดไม่เคยคิดไปเบียดเบียนหรือรบกวนใคร(โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับเงินๆทองๆ"ขาดมันแล้วจะตายก็ให้มันรู้ไป" สิ่งที่ใช้คือศรัทธาต่อศีลธรรมความดีและความถูกต้องที่ได้ทำ...

 

...แต่บางครั้งเรื่องที่เข้ามากระทบชีวิตแบบตรงๆมันก็ทำให้ปลง(เหนื่อย)และทวนคิด "ยืมเงินให้หน่อย  ค้ำประกันเงินกู้ให้หน่อยตัวเรายังไม่พอต้องให้คู่ชีวิตมาร่วมด้วย"  หัวใจที่ถูกล้ำเส้นอย่างแรงมันเกิดอาการแสลงในหัวใจไปพักใหญ่...

 

...สิ่งที่เกิดขึ้นมันช่างสะท้อนในหัวใจตน"ชีวิตที่เกิดมากับแนวทางที่ยอมทุกข์ยอมลำบากด้วยตัวเอง จะทำสิ่งใดไม่เคยคิดรบกวนใครไม่ทำให้ใครลำบากใจไม่ทำให้ใครเดือดร้อน"...ซึ่งตรงข้ามกับอีกด้านของคน "จะทำสิ่งใดคอยคิดถึงแต่คนนั้นคนนี้จะต้องช่วยฉัน"...

 

(2)...กำลังทำใจปล่อยวางกับเรื่องแรก เหมือนกำลังใจกับสิ่งที่ถามกับใจตัวเองได้ช่วยยืนยัน กับกัลยาณมิตรผักหวานที่มาเยี่ยมเยือนซึ่งได้ถ่ายทอดความรู้ที่มีให้กับหัวใจที่สนใจอยากรู้อยากทำ เหล่านี้จึงเปรียบเป็นน้ำเย็นที่มาช่วยหล่อเลี้ยงหัวใจในยามที่อ่อนแรง...

 

...หนึ่งในกัลยาณมิตรที่ได้มาเยี่ยมเยือนกันเป็นครั้งแรก จากการติดตามพบเจอข้อมูลจากบ้าน GTK แห่งนี้นั่นคือ "ศูนย์ส่งเสริมพัฒนาและถ่ายทอดเทคโนโลยีการใช้ประโยชน์ไม้ขนาดเล็กและของป่า จังหวัดขอนแก่น" เป็นหน่วยงานที่คาดว่าในอนาคตคงได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้(ร่วมกิจกรรม)ช่วยกันสร้างป่า เห็นความสนใจของท่านหัวหน้าศูนย์ฯและเจ้าหน้าที่ทุกๆท่านที่มีความกระตือรือล้นในหัวใจกับผักหวาน ก็เป็นอีกที่ๆได้ลงไว้ในใจคงต้องช่วยท่านทำแปลงสาธิตผักหวานในพื้นที่ของศูนย์ฯเพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้ให้เกษตรกรและคนทั่วไป...

 

(3)...วันถัดมา มาทางสายโทรศัพท์เชิญ(คุณพ่อบ้าน)ไปเป็นวิทยากร อบรมถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับผักหวานป่า"โครงการพระราชดำริฯ อ.ภูสิงห์ จ.ศรีสะเกษ เป็นอีกสถานที่ๆปักธงปลูกผักหวานป่าเฉลิมพระเกียรติ999ต้น  เนื่องจาก1-2ปีที่ผ่านมามีปัญหาต้นกล้าเดินได้(โดนโขมยขุด)นึกว่าท่าน ผอ.จะถอดใจกับผักหวานซะแล้ว  ได้ฟังน้ำเสียงของท่านคราวนี้ให้รู้สึกดีใจคงได้ช่วยท่านปรับแผนเตรียมความพร้อมปลูกตะขบ(ปีหน้าจะได้จัดเต็มกับผักหวาน)...

 

...เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นหลายอย่างหลายเรื่องได้แต่บอกกับตัวเอง"ถึงเวลา"...

 

             

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (5)

พระพุทธเจ้าตรัสว่า สิ่งประเสริฐสุดในชีวิตไม่ใช่เงิน ไม่ใช่อำนาจ ไม่ใช่ยศถาบรรดาศักดิ์ ท่านบอกว่ามิตร กัลยาณมิตร มนุษย์เรามีมิตรไมตรี

ยกมาจากคำกล่าวปิดปาฐกถามูนิธิโกมลคีมทอง ปี ๒๕๕๐ โดยท่านอาจารย์ สุลักษณ์ ศิวลักษ์

สวัสดียามดึกค่ะคุณน้อย

ขอบคุณที่แบ่งปันข้อมูลด้านเกษตรนี้ที่น่าสนใจมากค่ะ..รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

 สวัสดีค่ะคุณปริม...

...พระพุทธเจ้าตรัสว่า สิ่งประเสริฐสุดในชีวิตไม่ใช่เงิน ไม่ใช่อำนาจ ไม่ใช่ยศถาบรรดาศักดิ์ ท่านบอกว่ามิตร กัลยาณมิตร มนุษย์เรามีมิตรไมตรี...

...ในยุคปัจจุบันที่หลายสิ่งถูกกลืนกิน หลายอย่างเปลี่ยนแปลงและครอบงำ แม้จะพยายามใช้ชีวิตกับทาง-จุดยืนที่เลือกคืการอยู่แบบพอเพียงสงบเรียบง่าย วันๆอยู่แต่ในสวนปลูกต้นไม้ แนะนำความรู้ให้ผู้มาเยี่ยมเยือน แต่หลายๆสิ่งก็วิ่งเข้ามาหาพร้อมๆกับสร้างเรื่องให้โดยใช่เรื่องจึงได้แต่ปรับมุมคิดนำมาพิจารณาให้เป็นข้อคิดคติธรรมในหลักธรรมะ "ก็ดีเหมือนกันสงบอยู่กับที่ กลับมีเรื่องราวเหตุการณ์ต่างๆจากผู้คนภายนอกเข้ามาให้คิดพิจารณา"...

...ด้วยเหตุที่เราเองก็เป็นคนธรรมดาที่ต้องอยู่ร่วมกันกับสังคมมนุษย์ในโลกใบนี้ จึงเป็นธรรมดาที่ต้องพบเจอปัญหาเหตการณ์ต่างๆที่เข้ามาเพื่อประลองกำลัง(ศีล) บางครั้งกับจุดยืนของตนจึงต้องใช้ทั้งพระเดชและพระคุณไปพร้อมๆกัน...

...จุดยืนแห่งพรหมวิหารกับกัลยาณมิตรผักหวานจะคงมั่นไม่มีวันเปลี่ยนจากใจ...ขอบคุณค่ะ...

 สวัสดีค่ะคุณใหญ่...ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจและความห่วงใยที่กรุณาค่ะ...

...ช่วงแรกๆกับเส้นทางเดินชีวิตที่เลือกอยู่กับต้นไม้ปลูกต้นไม้ในแนวทางหวนกลับคืนสู่วิ๔ีโบราณ(รากเหง้า)กลายเป็นเต่าโบราณในยุคทันสมัย แต่ในวันนี้เมื่อสิ่งที่ทันสมัยคิดว่าถูกหรือใช่แนวทาง กลับมีแต่ปัญหาจึงต้องหวนกลับมาหารากเหง้า สุดท้ายคนปลูกต้นไม้ที่เคยคิดว่าตามหลังล้าหลังกลับมาอยู่ด้านหน้าหัวแถว คล้ายๆโลกหมุนกลับ(อนิจจัง)...

...จากเดิมที่เคยคิดพูดคุยกันกับคู่ชีวิตมาตลอดบั้นปลายขออยู่อย่างสงบเรียบง่ายอยู่ในป่า แต่วันนี้หลายๆสิ่งคล้ายโชคชะตาช่วยขีดเขียนให้นับวันจะต้องได้ร่วมงานกับผู้คน เข้าสังคมแทนที่จะได้เข้าป่าอย่างที่ตั้งใจค่ะ...

...แต่จุดยืนหัวใจและแนวทางชีวิตคือต้นไม้ ดีใจที่แนวทางการปลูกผักหวานป่าสร้างป่าได้เป็นแนวทางและแรงบันดาลใจให้คนปลูกต้นไม้ค่ะ ( กองทัพธรรม-ทำเพื่อละ )...

 สวัสดีค่ะท่านอ.นุ...  ท่านอาจารย์ศิลา....   ขอบพระคุณสำหรับดอกไม้และกำลังใจค่ะ.