อนุทิน #110670

พิพิธภัณฑ์ศิลปะในฐานะการสำแดงอำนาจทางการเมือง 

ผมมีไปดูงานพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ปารีสเมื่อไม่นานที่ผ่านมา อยากตั้งข้อสังเกตจากการประจักษ์กับตนเองต่อแนวคิดและการรับรู้ในเรื่องความสนใจในการชมผลงานศิลปะ แม้ว่าฝนจะตกหรืออากาศจะเย็นเพียงใด ผู้คนก็เฝ้ารอที่จะซื้อบัตรเข้าชม แต่เมื่อไปหอศิลป์ของบ้านเราแม้จะจ่ายค่าบำรุงเพียงน้อยนิดแต่ก็ช่างเงียบเหงายิ่งนัก 

ฝรั่งเศส ประธานาธิบดีหลายคนสร้างพิพิธภัณฑ์ศิลปะแล้วจารึกชื่อตนเองไว้ เช่น ศูนย์ศิลปะปอมปิดูร์ (Centre Pompidou) อยู่ชั้นล่างของอาคารกว้างยกพื้นสูงกว่า ถนน Beaubourg หน้าประตูทางเข้าจะมีแผนกต้อนรับเพื่อให้ข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับกิจกรรมของศูนย์และนิทรรศการร่วมสมัย ข้างล่างเป็นรูปประธานาธิบดีปอมปิดูร์ (Président Pompidou) ซึ่งวาดโดย Vasarely มีบันไดเลื่อนไปสู่ทางเข้าของชั้นกลางและโดยเฉพาะอย่างยิ่งไปสู่ท่อที่มีลักษณะเป็นงูคดเคี้ยวทำด้วยแก้วทอดไปสู่ชั้นที่ 5 ซึ่งจะสามารถมองเห็นทัศนียภาพต่างๆ ของกรุงปารีสได้ทั่วถึง ดังเช่น ซึ่งบรรยากาศแบบนี้ใกล้เคียงกับงานออกร้านของสมัยกลาง 

เป็นที่รู้จักในนาม Centre Pompidou หรือบางทีเรียกว่า Beaubourg ตามชื่อถนนที่เลียบผ่าน มีพิธีเปิดเป็นทางการเมื่อ ปี ค.ศ 1977 และได้รับความสนใจจากประชาชนเป็นอันมาก Renzo Piano และ Richard Rogers เป็นสถาปนิกที่ออกแบบโครงสร้างอาคารที่โปร่งใสแห่งนี้ เมื่อครั้งสร้างชาวฝรั่งเศสคงจะรับรูปลักษณ์ที่เห็นไม่ได้แน่นอนเพราะมันไม่เข้ากับอาคารที่อยู่รอบๆ เลย แต่ปัจจุบันนี้กลายเป็นความลงตัวระหว่างความเก่ากับความใหม่ และยังเป็นศูนย์รวมของวิทยาการด้านศิลปะให้สืบค้น หรือแม้กระทั่งการขึ้นไปชมทิวทัศน์ของกรุงปารีสอีกด้วย(เราไม่ต้องพูดถึงค่าตั๋วเข้าชม) และจำนวนของผู้เข้าชมก็จะกำหนดจำนวนที่พอเหมาะของคนที่เดินอยู่ภายใน เมื่อจะเข้าไปต้องรอให้คนท่ีชมออกมาก่อนแล้วเข้าไปแทน 

ประเทศไทย ไม่มีนายกรัฐมนตรีท่านใดที่กล้าสำแดงอำนาจโดยใช้พิพิธภัณฑ์ศิลปะเลยสักคน

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)