อนุทิน #110600

| อนุทิน ... ๒๘๙๗|

"กี่พอศอ"

...

มีแต่เพียงความเหนื่อยและเปลี่ยวเหงา
มีแต่เงาตัวเองเดินเคียงข้าง
ผ่านชีวิต ผ่านผู้คน ผ่านหนทาง
จะต้องร้างห่างไกลเมื่อไหร่พอ

ใครบางคนเดินมาแล้วเดินไป
ตัดสายใยง่ายดายไร้คำขอ
ฤดูกาลผ่านมานับวันรอ
กี่พอศอกี่เดือนลับเลือนลง

...

(แต่งกลอน ย้อนคิด ชีวิต เลยผ่าน เพราะคือ หนทาง สว่างพอดี)

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (10)

เหนื่อยกายก็พักนะค่ะอาจารย์ แต่เปลี่ยวเหงานี่ก็ไม่รู้ว่าแก้ยังไง..สู้ ๆ ค่ะอาจารย์

ยังดีที่มีเงาอยู่เคียงข้าง...

เอาเพลงนี้ฟังก่อนดีไหมเอ่ย

http://www.youtube.com/watch?v=r_2wm9SmW2I&feature=youtube_gdata_player

เดาว่าสามสิบหก

บวกลบสองให้ดีใจ...เยาว์

เป็นครูเงา...เดียวดาย

 

ใจกล้าแกร่ง....อยู่ได้

ครูของครูแห่งแผ่นดินไทย

....ไม่ไร้เท่าใบพุทรา

 

o-o โอ้ นางฟ้า Blank ชาดา มาเพื่อชีวิตเลยเหรอ ;)...

แหม มีเดาอายุด้วย คุณหมอ ทพญ.ธิรัมภา 555

อ๊าว !!!! ก็ถามว่ากี่พอศอ

กล้าเฉลยไหมเล่า...

สำหรับคุณหมอ ทพญ.ธิรัมภา แล้ว ;)...

"ไม่อ่ะ" 555

อุ๊ย.,,,,,, แล้วจะกลัวเงาตัวเองมั๊ย อ่ะ