อนุทิน #110588

เก็บบทความนี้มาเพื่อส่งไปให้มี่ค่ะ

นมหนึ่งแก้ว

วันหนึ่งขณะที่เด็กชายผู้ยากจนกำลังเดินขายของตามบ้านโดยการเคาะประตูทีละหลัง
เพื่อจะนำเงินไปใช้เป็นค่าใช้จ่ายในการเล่าเรียนเขาพบว่า เขามีเงินเหลืออยู่ไม่ถึง5เซ็นและกำลังหิวมาก. เขาจึงตัดสินใจว่า จะขออาหารบ้านถัดไปสักมื้อ. แต่เมื่อถึงบ้านหลังดังกล่าว
เขาก็ลืมสนิทว่าตัวเิงกำลังหิวเมื่อได้เห็นหญิงสาวน่ารักคนหนึ่งมาเปิดประตูต้อนรับดังนั้นแทนที่เขาจะขออาหาร เขากลับขอน้ำเพียงแก้วเดียวเท่านั้น
หญิงสาวมองดูเด็กชายแล้วรู้สึกว่าคงไม่ได้ต้องการน้ำเพียงแค่แก้วเดียวเพราะท่าทางเขาหิวมากจึงเดินไปหยิบนมมาให้เด็กชายหนึ่งแก้ว เด็กชายดีใจมากที่ได้นมหลังจากค่อยๆดื่มจนหมดแก้วแล้วถามสาวน้อยผู้น่ารักว่า "ผมเป็นหนี้คุณเท่าไหร่ครับ"
หญิงสาวตอบน้ำเสียงที่เป็นมิตรว่า "เธอไม่ได้เป็นหนี้อะไรฉันเลย แม่สอนฉันเสมอว่าให้เรามีเมตตากรุณาต่อผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทน"
เด็กชายได้ยินดังนั้นจึงกล่าวขอบคุณและถามชื่อหญิงสาวเพื่อระลึกถึงความมีน้ำใจและความเมตตากรุณาของเธอ
ไม่กี่ปีต่อมาสาวน้อยผู้น่ารักล้มป่วยลงด้วยโรคที่หมอในเมืองที่เธออาศัยอยู่ไม่สามารถวินิจฉัยได้จึงส่งตัวเธอเข้ารับการรักษาในเมืองใหญ่ โรงพยาบาลที่เธอเข้ารับการรักษาได้ระดมทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเพื่อร่วมกันวินิจฉัย โรคที่เธอเป็น หนึ่งในทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญนั้นมีหมอคนหนึ่งชื่อโฮวาแรลลี่รวมอยู่ด้วยดร.โฮวาร์ดได้ยินชื่อเมืองที่คนไข้ถูกส่งตัวมารักษาก็รู้สึกประหลาดใจมากจึงรีบเข้าไปดูอาการของคนไข้ทันที
เมื่อผ่านไปได้ระยะหนึ่งการรักษาก็ดีขึ้นตามลำดับจนในที่สุดอาการของคนไข้ก็หายเป็นปกติเมื่อสิ้นสุดการรักษาดร.โฮวาร์แรลลี่ ได้ขอให้แผนกการเงินส่งค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดของคนไข้รายนี้มาที่ตน เขาดูใบเสร็จค่ารักษาพยาบาลสักครู่และเขียนอะไรบางอย่างลงท้ายใบเสร็จนั้น หลังจากนั้นใบเสร็จก็ถูกส่งไปยังหญิงสาวคนไข้ที่กำลังกังวลว่า ค่ารักษาพยาบาลที่เธอต้องจ่ายนั้นน่าจะมากจนเธอจ่ายไม่ไหว แต่เมื่อเธอเปิดดูใบเสร็จค่ารักษาพยาบาลเธอก็ต้องประหลาดใจเมื่อสิ่งที่เขียนไว้ท้ายใบเสร็จคือ...
"ค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดจ่ายเรียบร้อยแล้วด้วยนมหนึ่งแก้ว"
 
ลงช่อ ดร.โฮวาร์ด
 
ข้อคิด...
ต้องระลึกถึงบุญคุณผู้ที่เคยช่วยเหลือเสมอ เมื่อมีโอกาสเราต้องรีบทดแทนบุญคุณทันที และถ้าเราอยู่ในฐานะที่พร้อมหรือไม่เดือดร้อนที่จะช่วยเหลือผู้อื่น จงพยายามช่วยเหลือผู้อื่นอย่างเต็มกำลังและเต็มความสามารถเท่าที่จะทำได้ ที่สำคัญ การให้ความช่วยเหลือผู้อื่น ต้องตั้งอยู่บนความบริสุทธิ์ใจ โดยไม่หวังผลตอบแทนในอนาคต...
 
 
เขียน:

ความเห็น (0)