อนุทิน #110569

จัดการความรัก ๒

• ความรักต่อเด็กๆ ตั้งเป้าไว้สูงลิบ

♣ ชุดหลัก...เรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ต้องมีเงื่อนไข จะดี จะร้าย จะยังรักไหม?(วิปัสสนา)

♣ ชุดเล็ก... ไม่ยินดี ขี้เกียจ เบื่อ หงุดหงิด ไม่มีกะจิตกะใจฯลฯ

จัดการ ณ ปัจจุบันทันใด...อย่างไร (สมถะ)

• วันนี้ วันจันทร์ไม่ใช่เสาร์-อาทิตย์ ตกเย็นเด็กๆมาหา โห...ยังอีกไกลโข

♣ ปูเป้เรียกป้า...กะทะ... ตะปูตำเท้า ต้องวางยายชั่วประด๋าว

ตะปูยังปักคาอยู่เลย ไม่มีใครกล้าดึงออก เด็กๆรับรู้ ป้ากลัวพอๆกัน

แต่ที่อุ่นใจ เห็นเราเป็นผู้ใหญ่ กลั้นใจนับหนึ่งถึงสามพร้อมกัน..เอ้า ดึงหละ

บีบๆๆๆเลือดออกจนมั่นใจ คงไม่มีสนิมคา ทายาให้ ไม่ร้องเลย อึดน่าดู

• กลับมาที่รักหนึ่ง...ยาย ท้องยังระบายอ่อนๆ

ป้อนข้าวตอนเย็น แม่มองหน้าแบบจ้องเขม้นมองไม่วางตา มีอะไรในใจหนอ? 

... เด็กต้องเติบโต... ผู้สูงวัยต้องเตรียมตัวเตรียมใจ...

ตั้งใจนะ ตั้งใจ...จะส่งกันไปให้ดีที่สุด เท่าที่จะ...สามารถ...นะ

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

นึกภาพตอนถอนตะปูเสียวมากครับ...หวังว่าตอนเด็กเล็ก...คงได้รับบาดทะยักครบชุดแล้วนะครับ....เพราะสามารถมีภูมิคุ้มกันอยู่....แต่ภูมิคุ้มกันชีวิต...ต้องได้รับการกระตุ้น...ด้วยยาใจและความเมตตา...การเลี้ยงเด็กมากๆ คงเหนื่อยกาย...แต่ก็สุขใจมากนะครับ...ที่เห็นเด็กเจริญเติบโต...ส่งแรงใจไปให้...และฝากความคิดถึงและฝากกราบคุณยายด้วยนะครับ

สวัสดีค่ะคุณหมอ Blank ทิมดาบ

ภูมิคุ้มกันบาดทะยัก ไม่แน่ใจว่าเด็กได้ครบหรือเปล่า

เห็นว่า แผลไม่ลึกมาก และบีบให้เลือดออกมาพอสมควร เลยวางใจค่ะ

ส่วนภูมิคุ้มชีวิต ตอนนี้กลายเป็นว่าต้องอาศัยเด็กมากระตุ้นตนเองแน่ะค่ะ

มีใจจะจัดกิจกรรมร่วมกับเด็กๆเต็มที่ ติดนิดเดียวคือยาย(แม่)ชอบความเงียบค่ะ

คุณย่าของน้องทิมดาบ คงยอมรับอาหารทางสายยางแล้วนะคะ

ขอให้คุณย่าแข็งแรงขึ้นในเร็ววัน และขอส่งกำลังใจถึงผู้ดูแลทุกท่านค่ะ

ขอบคุณมากนะคะ