อนุทิน #110507

เมื่อคืนแม่นอนโรงพยาบาล

ผมนอนฟังเสียงผลของต้นหูกวาง...ที่หล่นลงโครมๆ บนหลังคาระหว่างทางเดินของแต่ละตึก

อยู่ในห้องผู้ป่วยรวม...เพราะต้องอยู่ใกล้คุณหมอคุณพยาบาล

ผมนอนไม่หลับทั้งคืน...ยุงเยอะ...การทำหัตการต่างๆ ของคนไข้

แม่เหมือนรู้สึกตัวบ้างเป็นพักๆ...ท่ามกลางสายระโยงระยาง

ผมอ่านงานวิจัย...นางงามตู้กระจก...รวดเดียวหมดเล่ม...

 

รุ่งเช้า...ประมาณสายๆ น้องสาวมาเปลี่ยนให้ไปอาบน้ำ...กินข้าว...และนอนพัก

ไม่ทันถึงเที่ยง...คุณหมอให้ลงมติในการวางแผนการรักษา

ทุกคนและแม่...คุยกันล่วงหน้านานแล้ว...มันโหดร้ายสำหรับแม่มาก

เราจะไม่ให้แม่ใส่ tube และ CPR

น้องสาวเริ่มตาแดงและน้ำตาไหลทั้งที่เตรียมใจกันมานาน

ขอแค่ให้คุณหมอใส่สายยางอาหาร...ประคับประครองอาการ

ตอนคุณพยาบาลมาใส่สายยางอาหาร...แม่เหมือนรู้สึกตัว

สองมือปัดป่ายไปมา...และพูดว่า...ไม่เอา...จนได้จับมือกันแน่น

 

เวลานี้เลยเปลี่ยนจากห้อง ICU ที่คุณหมออยากให้ไป เป็นห้องพิเศษ

พี่ชายเอาโน๊สบุ๊คมาให้ใช้...เลยมีโอกาสได้เขียนอนุทิน

แม่กำลังนอนหลับสนิท...มากกว่าเมื่อคืน

ผมวางแผนว่า...ผมจะไปร่วมงาน R2R วันที่ 11 ก.ค. ที่เมืองทอง

ตามคำเชิญของท่านอาจารย์กะปุ๋ม...ธรรมะ...ทำมะ R2R

พี่โจ้ชวนไปกราบพี่ใหญ่ด้วย

ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงคงต้องได้ไปแน่นอน

ตอนนี้สวดมนต์ให้สติตนเอง และให้คุณแม่

 

ผมกำลังโอบกอดความเจ็บป่วยของแม่ด้วยสติ...

 

 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (13)

เข้าใจความรู้สึก ณ เวลาดีค่ะ 

ส่งกำลังใจไปให้นะคะ

  • ขอให้กำลังใจค่ะ..เคยเฝ้าไข้คุณพ่อมาก่อน..จิตใจลูกๆจดจ่อรวมเป็นหนึ่งเดียวที่ท่าน..

  • น้องชลัญธรส่งข่าวมาว่า..จะชวนน้องหมออนามัยทิมดาบ และน้องหมอป. มาสังสันต์มื้อเที่ยงกับพี่ใหญ่ที่SCB..หวังว่าจะได้พบกันนะคะ

ส่งกำลังใจไปให้นะครับ คุณหมอทิมดาบ

ร่วมส่งกำลังใจมาถึงคุณหมอ

และพี่ๆน้องๆที่ช่วยกัน...เป็นกำลังใจให้คุณแม่นะคะ

  • เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ
  • ทั้งคุณแม่และคุณพี่คุณน้อง
  • ขอให้พระคุ้มครองจ้ะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ

รวมใจรักคงมั่น

สู้ฝ่าฟันถึงปัจจุบัน

ธรรมชาติธรรมดา

 

ให้กำลังใจ สู้ ๆ นะคะ

 

คุณหมอไม่ได้อยู่คนเดียวนะคะ :)

แวะมาเยี่ยมเป็นกำลังใจอีกครั้งค่ะ สติคนเราเป็นพลังคุ้มครองอย่างดี คุณหมอเป็นตัวอย่างของการนำสิ่งที่ได้ปฏิบัติมา มาใช้ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดของชีวิตค่ะ 

มาขอร่วมส่งพลังใจถึงคุณแม่และคุณอดิเรก ขอให้เข้มแข็งและผ่านเวลาทุกข์นี้ไปได้อย่างเข้าใจตามความจริงนะคะ ธรรมชาติคือชีวิตค่ะ พี่โอ๋ก็อยู่ในสภาพคล้ายๆกัน เราต้องทั้งเข้มแข็งและมีกำลังใจเพื่อส่งกำลังใจให้คนที่เรารักนะคะ

สวัสดีค่ะน้องทิมดาบ เป็นกำลังใจในการดูแลคุณแม่ค่ะ ขอให้ท่านหายไวไวนะคะ

เป็นกำลังใจให้นะครับ

สวัสดีคะคุณทิมดาบ

       ส่งกำลังใจคะ  ขอให้คุณแม่หายเร็วๆนะคะ  ^_^