อนุทิน #110489

ขอบคุณ...คุณ Blank ปริม  ทัดบุปผา

ขณะที่เขียนจดหมายฉบับนี้

เพื่อนตัวเล็ก... เด็กชายคมและเด็กชายแช่ม

วิ่งมาหาบอกว่า..." ป้า...ดอกไม้บานอย่างสวยเลย"

มอบกล้องให้หนูน้อยไป พร้อมบอกวิธีใช้คร่าวๆ

กลับมาพร้อม ภาพชุดนี้ บันทึกภาพเมื่อ เวลา ๐๗.๓๐ น.

ดอกชวนชม ที่หนูน้อยเก็บมาฝากร้อนๆค่ะ

ดอกแก้วมังกรกำลังบาน ที่บ้านหนูน้อย

ภาพนี้ น่าจะเป็นดอกเทียนนะ ยังไม่ได้เดินไปชื่นชมด้วยตนเอง


ภาพนี้คือขบวนกองทัพมด!

ที่พากันอุ้มไข่จำนวนมากมายอพยพมาอาศัยบนหัวเตียงของแม่เมื่อเช้า

เต็มบริเวณเตียง และเต็มตัวแม่ด้วยนะ!



เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (4)

ขอบคุณคุณ Tawandin ค่ะที่ร่วมเดินไปด้วยกันบนถนนสายแห่งการเรียนรู้นี้ ปริมก็ดีใจที่ได้พบมิตรภาพดีดีบนทางเดินค่ะ ขอบคุณ g2k ที่สร้างพื้นที่ให้เราได้พบกัน

เป็นกำลังใจให้กันและกันนะคะ

ปล กองทัพมดเยอะมากแสดงว่าฝนจะตกหนักรึเปล่าคะนี่....หวังว่าคุณยายคงไม่โดนมดกัดนะคะ

ตอนแรก สงสัยว่าคุณปริมกลับมาเยี่ยมเมืองไทยจากสิงคโปร์หรือย่างไร พอไปอ่าน ณ สวนหย่อมอนุทินนี้ (ขออนุญาตแปะนะค่ะ)
เพราะเป็นการสนทนาเพื่อเยียวยาผ่านบล็อกที่น่าประทับใจมาก

เป็นกำลังใจให้ค่ะ :)

ขอบคุณค่ะคุณปริม วันนี้เน็ต...เข้ายากจังค่ะ และใช้เครื่องมือไม่ได้เลย

มดดำ... ตอมอย่างเดียวค่ะ ไม่กัดเลย แต่วันก่อนเห็นรุมกัดลูกตุ๊กแกแน่ะ

สวัสดีค่ะ อาจารย์หมอBlank ปัทมา

• เยียวยาผ่านบล็อก... ถ้าคุณหมอยังพอจำได้

จะรู้สึกว่ามีมือคู่หนึ่งแอบเกาะเอวคุณหมอ เหนียวหนึบ อยู่เป็นนาน ;)

กว่าจะผ่านด่านความกลัวได้ อาจารย์หมอคงเมื่อยไม่น้อย

ปรับ...จูนคลื่นความคิดเห็นให้ตรงทาง โดยไม่ต้องใช้วิธีการรุนแรง

...คงต้องใช้กำลังภายใน ไม่ธรรมดา

• เรียนรู้ เยียวยาผ่านบล็อก... สำหรับตนเอง

เบื้องต้น...ทลายด่านความกลัว... ตามด้วยสะสางปมค้างคาใจ...

• ก้าวต่อไป... ยังคือความหวั่นไหวอยู่อย่างมากเลยค่ะอาจารย์

• ขอบคุณมากนะคะ ที่นำสวนหย่อมมาแปะให้:)

• กำลังใจที่อาจารย์หมอมอบให้ ในสิ่งเล็กๆน้อยๆ... ที่ตั้งใจ

... น่าแปลกนะคะ ว่ากลับกลายเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งความเชื่อมั่น...

... เป็นพลัง...สายใยแห่งศรัทธาเล็กๆ แต่แน่นหนัก

ที่คุณหมอช่วยเติมเต็มมาอย่างต่อเนื่อง

• ต้องขอขอบพระคุณทั้งอาจารย์หมอปัทมา คุณปริม และทุกๆท่านเป็นอย่างยิ่ง

...ที่ร่วมเป็นส่วนประกอบแห่งการเรียนรู้... ที่นี่ GtK. ค่ะ