อนุทิน #110422

วันนี้เจอคนไข้ เป็นโรคคลั่งชลัญธร  เป็นคนผู้ป่วยหญิงเบาหวาน  มาซักประวัติโต๊ะชลัญธร  พอมาถึงชลัญยิ้มให้ยาย บอก 

   "โอ๊ยมีแรง  แค่เห็นรอยยิ้มยายก็หายแล้ว"

อะไรจะขนาดนั้น

  "นี่อยู่บ้านเวลายายไม่สบายใจ หรือมีปัญหา อะไร  ยายจะนึกถึง หมอโจ้  นึกถึงรอยยิ้มทำให้ยายสบายใจขึ้น "

 ชลัญยิ้มแต่คิดในใจ ป๊าดคั่กแท้

"ทุกวันนี้เวลาไหว้พระสวดมนต์ ใส่บ้าน ยายจะต้อง  ขอพร ให้หมอโจ้ อยู่ดีมีแรง  เป็นขวัญใจคนไข้ตลอดไป"

หลุดเลยชลัญ หัวเราะก๊าก "ยายขอวัดไข้หน่อย"

ญาติยายบอก "ยายไม่ได้เป็นไข้ค่ะหมอ "

"เอ้าเหรอ นึกว่ายายเพ้อเพราะพิษไข้ น่ะ"

ยายก็เลยหัวเราะ ตีชลัญไปเพียะหนึ่ง  "ก็ชอบหยอกคนแก่ แบบนี้แหล่ะ ยายถึงได้รัก"

ชลัญยกมือไหว้ขอบคุณยาย  คิดในใจ  ป๊าด โรคคลั่งชลัญทีเดียว  แถมติดต่อกันด้วยนะ เพราะตอนนี้ใครๆ ก็อยากเข้าโต๊ะชลัญ  แต่ชลัญคิด ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ชลัญจะตายแล้ว  เหนื่อยอยู่คนเดียวรักน้อยๆ แต่ขอให้รักนานๆ อิ อิ อิ

เฮ้ย!!!!!!!!! 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (3)

ดีจังเลย!เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ใช้เครื่องมือแพทย์แบบไม่ต้องลงทุนมาก

สตรีผู้ถือดวงประทีปแถมรอยยิ้ิมอีกด้วย เอาเลย ชธ....ว่าแต่ว่า อย่ามัวแต่ยิ้ม เตียงลดแผลกดทับไปถึงไหนแล้ว

55555555555555ถึงเตียงแหล่ะจารย์Zzzzzzzzzzzz