อนุทิน #110279

"เร็วก็หาว่า...ล้ำหน้า ช้าก็ว่า...อืดอาด โง่ก็ถูก..ตวาด พอฉลาดก็ถูก..ระแวง ทำก่อน..บอกไม่ได้สั่ง ครั้นทำทีหลัง..บอกไม่รู้จักคิด...นี่แหละ..ชีวิตการทำงาน" เป็นข้อความของเพื่อนที่เป็นนักวิชาการ ส่งเมลล์ต่อๆกันไป เป็นอะไรที่น่าคิด ภายใต้การทำงานของวัฒนธรรมไทย ที่มีผู้บริหารระดับกลางและระดับสูง คิด พูด และทำกับผู้ร่วมงานแบบนี้เยอะมากๆ นี่คือเสียงสะท้อน บนความกล้ำกลืนฝืนทน หรือ แค่พูดกันไปมา อยากฝากผู้มีอำนาจ ใช้ความคิดแบบมีวิสัยทัศน์ในการบริหารมากกว่าใช้ความรู้สึก แล้วบ้านเมืองจะดีขึ้น(บ้าง) เราเองแค่คิดว่าอย่างไรก็ช่าง ทำให้ดีที่สุด ทำวันนี้ให้มีผลงาน มีความสุขอยู่กับงาน ทำให้เต็มเวลาเต็มหน้าที่..อย่าได้แคร์(นาย)

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (3)

ที่กล่าวมานั้นถูกทุกข้อครับ..ทีแรกผมหลงผิดเพราะคิดว่ามีแต่ในหน่วยทหารเท่านั้น ! ตอนที่ยังรับราชการอยู่ผมเคยถูกเรียกให้ไปแปลเรื่องการบำรุงรักษารถฮีมวี ที่ซื้อมาจากสหรัฐฯ เจ้านายระดับพันตรีแถมยังเป็นนายทหารเด็กๆ เพราะอายุน้อยกว่าผมแต่น้องแกขี้โม้มากกว่าผม ฟังแกพูดสิว่า..ผมเป็นถึงพันตรีทำไมต้องไปแปลให้พวกนายสิบฟังด้วยล่ะ ? ผมได้แต่ถุยในใจเพราะไม่อยากถูกขังตอนแก่ ตามด้วยมึงแปลไม่ได้ละสิ..ทำเป็นเข้ม !..วงการราชการมันจึงมักจะไม่ค่อยจะเจริญ..เออ..ถึงจะเจริญผมก็ว่ายังเจริญไม่เท่าที่ควร เพราะเจ้านายทั้งหลายยังไม่ค่อยรับฟังความคิดเห็นที่ดีจากผู้ใต้บังคับบัญชา..ถ้าใครที่เป็นนายคนมีโอกาสมาอ่านตรงนี้..ผมว่ายังไม่สายหรอกครับ รับฟังเขาบ้างแต่ถ้าเกรงว่าความคิดเขาจะดีกว่าท่าน..ก็สละสิทธิที่จะเป็นนายที่ดีเสียเลย..หน่วยจะได้เจริญขึ้นมากกว่าที่เป็นอยู่ จริงไหมจ่า ?

จะว่าไปแล้ว เมืองไทย เป็นเมืองพุทธ ที่น่าอยู่น่าเที่ยว ยังมีอากาศและธรรมชาติที่งดงาม ข้อเสียอย่างหนึ่ง พูดแบบไม่เกรงใจเลยนะ เมืองไทยมีเจ้านายที่ขี้เกียจและ โง่ มากเกินไปก็เท่านั้น