อนุทิน #110136

ความรักก่อให้เกิดความเชื่อมั่นในใจคน หากมันดำเนินไปเช่นนี้เรื่อยๆโดยมีกำลังใจเป็นตัวเสริมแรง จึงก่อเกิดเป็นศรัทธาที่หนุนนำให้ได้ทำบางสิ่งเพื่อผู้อื่น ด้วยรักและศรัทธาในผู้ให้กำเหนิดนี่เอง การแผ้วทางเดินเพื่อก้าวไปสู่ศรัทธาจึงเกิดขึ้นอย่างเป็นจังหวะ สองข้างทางที่เริ่มจากตัวเราเอง และสองข้างทางที่ผ่านมาล้วนเต็มไปด้วยดอกรัก และหนามแมงดอ แม้ว่าบางครั้งมันจะยื่นออกมาทิ่มตำให้รู้สึกปวด และเรายังรู้สึกโกรธที่มันยื่นมาทิ่มต่ำเราจนเราลืมไปว่าข้างๆหนามนั้นยังมีดอกรัก ดอกมะลิ ดอกกุหลาบ แม้แต่ดอกต้อยติ่งก็ยังชูช่อส่งกลิ่น และความงามให้เราได้ชื่นใจ มันทุเรศมากเลย ที่ยามใดก็ตามที่หนามทิ่มเรากลับมองไม่เห็นความงามที่เคียงข้าง ตลกมากๆเลย คนที่เรามอบความไว้วางใจให้มักพูดเสมอว่า เราเลือกที่จะเอาใจใส่สิ่งต่างๆได้ และเราควรเวทนาหนามแมงดอนั้น เพื่อให้หนามได้รู้สึกว่ายังมีประโยชน์เช่นกัน แม้ว่าประโยชน์นั้นจะนำพามาซึ่งความเจ็บปวด ตลกๆๆๆ

เขียน:

ความเห็น (0)