อนุทิน #109987

 

 

...เมื่อวางลงได้ ก็ได้หัวใจที่เบากลับคืนมา...

 

...เรื่องราวที่เพียงแค่คิดก็ทำให้รู้สึกปวดหัวตึ๊บๆๆ แต่ก็ต้องนำมาตั้งเป็นหัวข้อที่ต้องถกถามเพื่อปรึกษาแต่เช้ากับเวลากาแฟ...

 

...ตราบใดที่ยังวางลงกับใจไม่ได้(สนิท)เรื่อง(ปัญหา)ก็จะคอยวนเวียนอยู่ร่ำไปกับใจตัวเองเหมือนแผลเรื้อรัง...

 

...เมื่อถึงเวลาต้องตัดใจฆ่าทำลายเชื้อ (การยอมรับความจริง ยอมรับว่ามันคือความจริง เราไม่ใช่ผู้วิเศษที่จะเปลี่ยนแปลงได้ มันยังไม่ใช่เวลาที่เราจะก้าวกระโดดเข้าไป การรักษาฝีดีที่สุดคือให้ฝีมันแตก อย่ากักมันเอาไว้)...

 

...เมื่อหัวใจขับเคี่ยวพิจารณาลงได้จึงให้ผ่นคลายหัวใจและอาการปวดหัว...

 

...สิ่งที่รู้ที่เห็นที่คิดหากไม่ผ่าน(โดน)ก็ไม่รู้วิธีปล่อยวาง...

 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

 สวัสดีค่ะคุณใหญ่...

 พี่ตะวัน...

 คุณหนูรี...

...ขอบพระคุณสำหรับดอกไม้และกำลังใจจากทุกๆท่านค่ะ...