อนุทิน #109545

โห...เขต 4ให้ส่งภายในวันที่ 6มิย.หากล่าช้าไม่สามารถส่งได้ให้ติดต่อกลับด่วนเพื่อยืดเวลา

หนังสือรับจากเขต 4 ลงวันที่ 29 พค.

ผู้ลงนามคือ...ท่านไปต่างประเทศ

ใครลงได้ อ้อ ผู้ทำการแทนที่ได้รับมอบหมาย

ไม่ได้มอบใคร

งั้นผู้รับผิดชอบใครหละ

วิ่งไปหาคนรับผิดชอบ

ลุ้นให้โทรหาต้นเรื่องขอเวลาๆ

ได้เลื่อนไปวันจันทร์

เกรงใจเจ้าหน้าที่เขต 4 แต่ในหนังสือแจ้งว่าขออภัย เนื่องจากงบเพิ่งลงมา

ปรึกษากับทีมงานไม่รับงบเราทำเองได้ไหม

คำตอบคือได้ แต่ปีหน้าอาจถูกตัด เพราะมี ให้แล้วไม่ใช้ แสดงว่าทำได้ไม่ต้องใช้งบรัฐ

แล้วปีต่อๆไป หากเราไม่ได้ทำ คนมาทำจะสวดเอาได้ว่าไม่ทำเผื่อคนหลัง

นี่มันน่าคิด อีกทั้งหากปีหน้าความสามารถหางบนอกหมดลง จะไปของบรัฐคงต้องทำงานหนัก ผู้ป่วยจะเสียผลประโยชน์ มันไม่ดีกับอะไรหลายอย่าง

ตกลงต้องจิ้มเครื่องคิดเลข..มันน่าเบื่อตรงนี้เหมือนกันะ ระบบๆๆๆๆอุตส่าห์หนีระบบออกมากลิ้งแล้ว

ต้องทำใจต้อมเตี้ยมๆเข้าระบบ...เซ็งไหมนี่

แต่เมื่อคิดว่าเราทำเพื่ออะไร

คำตอบมีอยู่แล้วไม่อยากเปลี่ยนใจก็ต้องหาคนช่วยทำแทนไอ้ที่ไม่ชอบ แล้วรอทำไอ้ที่ไม่ขัดจริตตัวเอง 

จัดการโทรหาทีม วิ่งไปหา มันก็โชคดีอย่างทุกคนเต็มใจเพื่อส่วนรวม

อย่างนี้ค่อยมีกำลังใจทำงานหน่อย มองเห็นหละว่าเป้าหมายคืออะไร ชัดเจนดีแล้ว เหลือแต่เดินทางสู่เป้าหมาย..

อันที่จริงลิงค์ไปหามิตรรักใครมาช่วยลงแขกได้ก็ดีเน้อะ เวลามิตรรักทำเราก็ไปลงแขกเขา ผลัดกันไปมาๆ สานสายสัมพันธ์เชื่อมโยง แบ่งปันรักนี้เพื่อเธอโรคเรื้อรังที่ไม่เรื้อรังใจ อ่ะ ...ดีจัง

คิดอย่างนี้ปัญหาหายไป ที่จริงมันก็อยู่ของมันอย่างนั้นแหละไม่ได้หายไปไหน ..อิอิ แต่เราไม่ไปแตะ บางอย่างต้องปล่อยให้มันสลายไปเองตามธรรมชาติ บางอย่างก็ช่วยย่อยสลายแบบชีวภาพ เออได้เรื่องเลย ..แจ๋ว ..จ๊าบ

ทีแรกรับเรื่องก็ตะลึก เพราะเห็นวันที่ลงรับหนังสือกับวันที่ส่งไปหาคนรับผิดชอบของรัฐนั้นมันไม่เหมาะสม วิ๊บบบคิดไม่ดีเลย ใครทำให้ช้า นี่ขนาดตัวแดงปั๊มมาว่าด่วนนะนี่ ยังทำขนาดนี้ ไอ้ที่ตกใจเพราะชีวิตรับราชการมาไม่เคย เจอแดง แล้วจิตก็คิดต่อไปว่า หรือเขามองไม่เห็นความสำคัญ หรืองานประจำในหน้าที่มันกดดัน หรืออะไรๆๆ แล้วจิตก็แว๊บถามขึ้นมาว่า แล้วเราช่วยเขาได้ไหม ช่วยได้ ทำไม่ต้องคิดมากให้กิเลสมันเพิ่ม ระลึกถึงลมหายใจนี่มันดีหลายอย่างแก้ปัญหาเฉพาะหน้าชนิดไฟรนก็ได้  พรุ่งนี้ต้องวิ่งไปขอซีดี งานเดี๋ยวนี้ก็เร็วปื๊ดๆ แก้ในไพล์ เติมในไพล์ แล้วก็อัดสำเนาส่งกลับคืน พร้อมcopyไว้เป็นร่องรอย ถ้าสนงเขตการศึกษาทำอย่างนี้ได้ก็ดี ช่วยให้ครูไม่ต้องมานั่งงมพิมพ์ที่ละตัวสองตัว กว่างานจะเสร็จเล่นเอาเหงือกแห้งอีกอย่างเป็นการสนับสนุนให้ครูได้ทำหน้าที่ครูที่แท้จริง จะได้มีเวลาเตรียมการสอนได้มากขึ้น ได้เหมาะกับเด็กของตัวเอง แต่นี่ บริการแบบสาธารณสุขแบบนี้ยังไม่มีนอกจากกระทรวงถึงเขต  ของเขตถึงครูหายากจังเลย นึกๆแล้วก็อยากให้การเนรมิตรแบบในหนังมันมีจริงๆ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)