อนุทิน #109514

| อนุทิน ... ๒๗๔๐ |

"ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร"

ลองจินตนาการดูนะครับ

ผมพักอยู่ชั้น ๓ อาคารที่พัก ผมอยู่เพียงคนเดียวของทั้งอาคารนี้ ที่ตั้งของอาคารอยู่บนยอดดอยเตี้ย ๆ บริเวณรอบ ๆ เป็นป่าหมด มีทางขึ้นที่เป็นดินลูกรังทางเดียว ผมรู้สึกเหมือนกับเป็นเจ้าของตึกซะอย่างงั้น ตึกราคา ๑๕ ล้าน อันเป็นสำนักงานอธิการบดีใหม่

เสียงหรีดริ่งเรไรร้องบ้าง เมื่อเงียบเสียง ความสงัดก็มาเยือน ชีวิตก็มีเพียงเท่านี้ ท้องฟ้าสวยงาม ป่าเขียวขจี ไยต้องการอะไรมากไปกว่านั้น หากเรารู้จักพอ

เด็ก ๆ อยู่พิธีไหว้ครูและประกวดดาว-เดือนมหาวิทยาลัย ซึ่งอยู่ในหอประชุมใหญ่ ห่างจากที่นี่ราว ๒ กิโลเมตร

ผมใส่เสื้อม่อฮ่อมไปดูแลเด็กมาตะกี้ ท่ามกลางผู้บริหารและคณาจารย์ที่ใส่ชุดครุยแสดงวิทยฐานะ เพื่อร่วมพิธีไหว้ครู ช่างเป็นความแตกต่างอย่างที่สุด แต่รู้สึกดีที่ไม่ได้เป็น คยคต. กับเขา เป็นแค่ครูน้อยที่ไปดูแลเด็กในโครงการเท่านั้น

เด็กจะอยู่นั่นทั้งวัน ผมออกมาก่อน เพราะวันนี้จะเข้ามหาวิทยาลัยในเมืองตอนบ่าย เคลียร์งานที่เหลือ เก็บของ แล้วจะกลับบ้าน

วันนี้ วันเกิดแม่ ... ซึ่งแม่อยู่กับผมในปีนี้ ;)...

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (6)

ขอให้คุณแม่ของคุณครูสุขภาพดี มีความสุขทุกวัน ... นะคะ :)

อยู่ดี ๆ ก็ได้เป็นเจ้าของตึก 15 ล้านนะค่ะอาจารย์ อิจฉา หุหุ

สุขสันต์วันเกิดคุณแม่ค่ะ ได้ของขวัญคือการได้อยู่กับคนที่ท่านรักที่สุด

ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับ พี่ หนูรี ;)...

ขอบคุณกัลยาณมิตร คุณหมอบางเวลา ป. มาก ๆ นะครับ

เป็นของขวัญอันล้ำค่ามากครับ ;)...

สร้างเสร็จแล้ว ๒ ปี แต่ไม่มีใครมาอยู่สักกะที อิ อิ

เสร็จเรา ๆ ดอกหญ้าน้ำ ;)...