อนุทิน #109419

งานเริ่มรัดตัว

เพิ่มproject การพัฒนาภาษาทั้งของตัวเองที่ต้องปรับบทบาทของตัวเองมาเป็นคุณอำนวย คุณประสาน และคุณทำตุ๊กตาโมเดล เพื่อทดลองก่อนร่างเป็นหลักสูตรฉบับช๊อปปิ้ง รวมทั้งจัดทำหลักสูตรเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้ป่วย

การวางงานโดยเน้นระบบ และการสอดรับงานในระบบประจำ ค่อนข้างยาก หากได้ทำใจและพร้อมรับการเอื้นอนเรื่อยเปื่อย รวมทั้งคำว่ายังหาวันว่างไม่เจอนั้นเป็นเรื่องธรรมดา แต่ความมุ่งมั่นที่จะทำให้ๆๆๆ ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องๆๆๆๆอะไรมากมายเพียงแค่ใจ ก็กลับทำให้งานเดินต่อไป และผู้ร่วมงานก็เดินหน้าในหน้าที่เต็มสปีด ที่จะให้มีความต่อเนื่องในระยะ 2 ปีนี้ แต่คิดว่ามันน่าจะ 3 ปี เพราะไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะปรับเปลี่ยนความคิดคน เวทีแลกเปลี่ยน และเรื่องเร้าดูเหมือนจะเป็นประโยชน์ หากผู้มีอำนาจมองเห็นและให้พื้นที่ปลอดภัยรวมทั้งเวลา ก็เชื่อมั่นว่าทำได้

การยอมรับจึงทำให้ดูเหมือนว่าเนื้อจะมีกลิ่นหอมขึ้นมารำไร แต่นี่ก็เป็นสัญญาณอันตรายว่าต้องรู้จักตัดให้เป็น ตัดนี่ไม่ใช่ตัดไมตรี หากเป็นการตัดสิ่งรบกวนที่ไม่ใช่เรื่องของเราออกจากจิตใจ เพื่อให้รูสึกเบาสบาย และสามามรถทำงานได้ดีอีกทั้งยังตัดกิเลสตัวเองไม่ให้ยึดมั่น ถือมั่นในสรรเสริญ

ที่ใดมีสุข ที่นั่นมีทุกข์

ทุกข์เกิดจากภายใน

ที่ได้รับสิ่งแวดล้อมของสังคมเข้ามาเป็ฯธูระมากไป

อีกทั้งทุกข์อันเกิดจากสังขารตัวเอง

ก็ต้องตัดทุกลมหายใจที่นึกได้

ก็ได้แต่ภาวนาให้มีสติรูตัว ระลึกรู้ตามความคิดของตัวเองให้ทัน

ฝึกให้อภัยให้มากและไม่คิดย้ำเรื่องราวไม่ดี ไม่ตอกให้จิตมันไปพัวพัน

ให้อโหสิกรรมแทนทุกครั้งที่มีความคิดอันนำไปสู่ทัศนคติลบและ

พาจิตอย่าให้ออกไปซนนอกการกุศล

เขียน:

ความเห็น (0)