อนุทิน #109173

๒ มิถุนายน ๒๕๕๕ วันนี้ครบ ๓๕ ปีของการรับราการของผม เมื่อวันที่ ๒ มิถุนายน ๒๕๒๐ ผมเดินทางลงเรือจากท่าเรือตลาดสดบางบัวทอง ไปโรงเรียนวัดเสนีวงศ์ อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี พร้อมกับเพื่อนที่สอบบรรจุได้อีกสองคน คือคุณสมพงษ์ คชินทรานนท์ คนนี้อายุมากกว่าผม ๗ ปี อีกคนคือคุณวิโรจน์ ดีวุ่น (คนนี้เสียชีวิตไปเมื่อปีก่อน) เราลงเรือไปพร้อมกันในเรือมีครูอีกหลายคนทั้งที่ไปโรงเรียนวัดเสนีวงศ์ และโรงเรียนอื่นที่เรือผ่าน เตรียมอุปกรณ์เสื้อผ้ามาค้างเพื่อกลับเย็นวันศุกร์เพราะปกติจะไม่มีเรือกลับหลังจากโรงเรียนเลิก ครูใหญ่ นายไพโรจน์  บัวภิบาล ก็ปฐมนิเทศครูใหม่ทั้งสามคนให้เลือกสอนว่าจะสอนชั้นไหนผมถูกบังคับให้สอนชั้น ป.๑ ทั้งๆที่ผมมาจากโรงเรียนที่สอนชั้น มศ.๑-๓ ตกลงครับสอน ป.๑ก็สอน บ้านพักมีหลังเดียวที่เหลือเพื่อนสองคนเขาอยู่กันคนละห้องส่วนผมครูใหญ่ไปฝากไว้กับหลวงพ่อให้อาศัยนอนกุฏิพระที่ว่างไม่มีพระอยู่ ดีครับเช้าขึ้นเดินถือปิ่นโตตามพระไปบิณฑบาตร ได้รู้จักผู้ปกครอง แต่พระเดินเร็วจังเลย แถมเดินตามคันนาและท้องนา ตอข้าวแห้งๆตำเท้าเจ็บจังเลย วันนี้ ครบ ๓๕ ปีแล้วครับ ความรู้สึกต่างกับวันนั้นมากมายเพราะวันนั้คิดถึงวันนี้ ว่าตัวเราจะเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. ๒๕๕๕ คืออีก ๓๕ ปี วันนี้เดินทางมาถึงแล้วครับ เหลืออีกเพียงสามเดือน กับอีก ๒๔ วัน ดีใจครับที่เดินมาจนสุดทาง ขอบคุณผู้มีพระคุณทั้งหลาย

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

สวัสดีครับ ท่าน ผ.อ. ขออนุญาติ แนะนำตัว ผม นายประพัฒน์ ขอสกุลไพศาล รับราชการครู ที่โรงเรียน ไทรน้อย ครับ ผ.อ. ต้องรู้จักดีแน่ๆ ผมเป็นเขยไทรน้อย ครับ ได้อ่านเรื่องราวของ ผ.อ. แล้วทำให้นึกถึง พ่อตาผม ที่ท่านชอบเล่าเรื่องราวสมัยก่อน ตอนที่ บรรจุเป็นครูใหม่(ปัจจุบัน พ่อตาผม เป็น ผ.อ. โรงเรียน วัดคลองเจ้า ครับ ท่าน ผ.อ. ต้อง รู้จักแน่ๆเลยครับ ชื่อ ผ.อ.สาโรช อุ่นเอม ครับ) วัดเสนีวงค์ เป็นวัดที่ผมบวช ครับ ผมจำวัดอยู่ติดกับ ตึกขาว ไม่แน่ใจว่าท่านผ.อ. ยังจำได้หรือเปล่าครับ วัดเสฯ ก็นับว่าสุดยอดเลยนะครับ ในเรื่อง ของความเงียบ ความสงบ