อนุทิน #109046

วันจันทร์ที่ 4 มิถุนายน 2555  วันวิสาขบูชา

ข้อคิดที่ได้จากเมื่อวาน (แต่ละข้อไม่เชื่อมกันค่ะ นึกอะไรได้ก็พูดเอ๊ยพิมพ์ไปตามนั้น ชอบความเป็นอนุทินจริงๆ พยายามจะเขียนสั้นๆอย่างที่พี่โอ๋เคยบอกแล้วนะคะเนี่ย) ^_^

@ คนเรามักตีความเข้าข้างตัวเอง ...เมื่ออีกฝ่ายไม่บอกตรงๆ 
=(ในวันที่อยู่ไกลจากหลานตัวน้อยมากๆ)  เด็กเล็กๆ เมื่อเขารู้สึกคิดถึง หลานอาจไม่บอกว่าคิดถึงตรงๆ ป้าต้องตีความเอาเองว่าตามการ์ตูนเรื่องที่เล่ามา...ว่าหลานพยายามจะบอกอะไร ...และในที่สุด...ป้าก็มักจะตีความเข้าข้างตัวเอง
สรุปเป็นความคิดรวบ(เฉพาะตรง)ยอด ..ที่เหลือน้ำๆตัดทิ้งไป ;-) 
^_^ เมื่อเขาไม่บอกความรู้สึกตรงๆ เรามักตีความเข้าข้างตัวเอง 

@ fb เหมาะสำหรับฝึก"การตีความ" อย่างยิ่ง
= fb เป็นสื่อที่เสี่ยงมาก "ต่อการถูกตีความ"ตามใจผู้รับสาร ไม่ว่าผู้ส่งสารจะจัดเรียงสารอย่างไรก็ตาม (ต่อให้คิดทุกคำแล้วก็เถอะ) ^_^

@ ...ในภาวะที่"ความจริงแท้ๆอย่างที่เป็น"ใช้การไม่ได้...มนุษย์ต้องรีบ"สร้าง"ความจริง "อีกชุดหนึ่ง" ขึ้นมาเพื่อความอยู่รอด
= ในวันที่ต้องรันคิวเอคนเดียว เพราะภาวะขาดแคลนบุคลากร
- มองในข้อดี ชอบการออกแบบข้อมูลการสื่อสาร การออกแบบและจัดระบบงาน การจัดการเอกสารให้อยู่ในกระดาษและอยู่ในไฟล์ แบบหาง่ายๆ
- มองอีกแง่ ไม่ชอบโจทย์และกรอบ ที่เขาไม่เชื่อว่าเราสร้างมาตรฐานเองได้ตามสภาพจริง  จึงต้องหาวิธีพูดจริงมั่งไม่จริงมั่งกลับไป ให้ผ่านๆกันไปอีกครั้ง .
- ..ปวดใจ(มาก)ที่ต้อง"สร้างหลักฐาน" ที่ไม่ตรงกับการทำงานจริง "ในเวลาอันจำกัด"  โดยมีองค์กรเป็นตัวประกัน ...แต่ก็ต้องทำต่อไป
- ฝึกเด็กลำบากมาก เพราะปริบทอย่างนี้แหละ ทำให้เด็กถูกกลืนเข้าระบบอย่างว่องไว 
- รู้สึกได้ถึงความเป็นตัวตนเนื้อแท้ของตัวเอง  แต่"เป็นอย่างที่ตัวเองเป็น"ไม่ได้ พูดความจริง และนำเสนอความจริง ไม่ได้  เพราะมีเด็กเป็นตัวประกัน ทำให้ต้อง"ทำอย่างที่ระบบสั่งให้ทำ" เพราะระบบมีอำนาจเหนืออิสรภาพของเรา ...
...นี่คือสาเหตุสำคัญ ที่ทำให้ต้องหยุดเขียนบันทึกใน GotoKnow
..ให้เขียนอะไร ที่ไม่ได้ออกมาจากใจจริงๆ ..ก็เขียนไม่ได้จริงๆเหมือนกัน :-)

@ รู้สึกว่าอยากโตขึ้นกว่านี้อีกเร็วๆ ^_^
= พ่อสอนว่า
- ทุกคนมีสิทธิ์มองเราอย่างที่เขามอง เราก็มองคนอื่นจากที่เรามองเช่นกัน
- เราคิดว่าเราควรหรือไม่ควรทำอะไร ก็ให้เหมาะกับความเป็นเรา โดยไม่ต้องไปคาดหวังในตัวคนอื่น
- ไม่ว่าผู้อื่นจะตัดสินใจ หรือตัดสินแบบใด เราก็คงความเป็นตัวเรา ในแบบที่ให้เหมาะกับสภาพ
- การพยายามกำหนดสภาพที่เราอยากให้เป็น... ด้วยการพยายามบอกว่าเราเป็นคนอย่างไรนั้น ไม่ได้ช่วยอะไร และอาจทำให้เราลำบากใจในสิ่งที่เรากำหนดไม่ได้ มากขึ้น
ปล.ขณะที่พ่อสอน แม่จะสอนแทรกเป็นระยะ ด้วยความห่วงแบบที่รู้สึกว่าอดรนทนไม่ค่อยได้ ^_^ การเป็นลูกนี่..ง่ายกว่าการเป็นพ่อแม่ตั้งเยอะ ^_^

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

หวัดดีจ้าน้องเสือ ดีใจจัง.. คิดถึงเน้อ หวังว่าน้องคงสบายดีเช่นกัน
และพี่(ยังมีความหวังว่าพี่จะ) สบายดีจ๊ะ อิอิ ^_^

ปล.พี่รู้สึกขอบคุณ G2K ที่ซู้ดเลยที่ให้โอกาสสมาชิกโพสต์ข่าว ปชส.ได้ พี่เลยโพสต์ข่าวรับสมัครบุคลากร แบบว่าป้าแกเอาจริง เพราะพี่แอมป์รันงานเป็นหลักคนเดียวมาจะครบห้าปีแล้ว ...สี่ห้าปีมานี้  สาขา"ครูสอนครู"ภาษาไทยกลายเป็นสาขาขาดแคลนไปแล้วอะจ๊ะน้อง..   ^_^