อนุทิน #108927

รับน้อง3 กิจกรรมMy homehugเป็นกิจกรรมที่ทีมงานได้ตั้งโจทย์ว่าให้สมาชิกทุกคนร่วมกันวางแผนสร้างบ้านโดยใช้กระดาษหนังสือพิมพ์ และกระดาษกาวย่นเป็นวัสดุก่อสร้าง มีปากการเคมีให้กลุ่มละ 1 ด้าม พร้อมทังชื่อบ้าน และออกแบบการอยู่ร่วมกันกับสมาชิกที่เสียงติดเชื้อHIV การเรียนรู้ และเข้าถึงธรรมชาติของเชื้อHIV การป้องกันตนเอง ตั้งแต่การหยุดคิด การสกัดความคิด และการเจริญภาวนา แม้เป็นเรื่องยากที่จะให้ผู้ที่อยู่ในวัยกระทิงหนุ่มจะได้ตระหนักถึงความทุกข์ตลอดชีวิตที่จะต้องอยู่กับHIV แต่ทีมเราก็มีความเชื่อว่าหากเราทุกคนได้ถ่ายทอดความรู้อย่างเข้าถึงจิตใจผู้รับ พร้อมสร้างความตระหนักขึ้นในใจ อันเกิดจากการเรียนรู้อย่างมีสติแล้ว ความรู้นั้นจะเข้าไปอยู่ในความคิดและการจัดอะไรก็ตามที่สร้างความประทับใจก็จะสามารถอยู่ในความทรงจำของผู้ที่เปิดประตูใจ ทีมให้ความสำคัญตรงนี้มากกว่าเนื้อหาสาระ.... เราคงนำความรัก ไมตรีจิต และความกรุณา ความเอื้ออาทร ความจริงใจที่เพื่อนมนุษย์พึงมีให้กัน สิ่งเหล่านี้ช่วยให้การจัดการความรู้นั้นมีความหมายมากกว่าเนื้อหาที่พวกเขาสามารถหาอ่านเองได้ การสังเกตอย่างเป็นระบบ ในการทำงานของกลุ่ม ทำให้ทีมงานมองเห็นจุดอ่อน จุดแข็ง และรวมถึงระดับไมตรีจิตของสมาชิกกลุ่มที่บอกได้เพียงว่า ทีมมีความพึงพอใจ ในระดับหนึ่งที่ทำให้การจัดกิจกรรมนั้นมีความสนุกสนานเกิดขึ้น การที่กลุ่มได้ร่วมกันทำงานด้วยตระหนักในภาระที่ได้รับมอบหมาย ได้ถูกกระตุ้นให้เกิดความว่องไวด้วยการเสริมแรง การกระตุ้น การหยอกเย้าที่บังเอิญเป็นเรื่องจี้ต่อมให้ขบขันกัน บรรยากาศการเรียนรู้เช่นนี้จึงก่อให้เกิดความผูกพัน แม้ทีมเองก็มีความรู้สึกถึงการเป็นผู้ให้ เรากลับมาทบทวนอีกครั้งว่าเราควรเดินออกไปยังกลุ่มเป้าหมายวัยโกลุ่มอื่นๆต่อไป เพราะเราเชื่อว่าปัญหาส่วนหนึ่งเกิดจากความไม่รู้ ความไม่รู้ในที่นี้คือไม่รู้ตัว ฉันมองว่าหากผู้มีความรู้ด้านจิตวิญญาณได้มีความเข้าใจวัยรุ่น เข้าใจความต้องการ อารมณ์ของกลุ่มเป้าหมาย มากกว่าการมุ่งเน้นถ่ายทอดความรู้แล้ว การเรียนรู้ หรือการอบรมต่างๆที่ใช้งบประมาณมากมายนั้น จะบังเกิดผลดีกับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ในช่วงท้ายของกิจกรรมทุกกลุ่มจะต้องส่งตัวแทนมานำเสนอข้อคิด สิ่งที่ประทับใจ และสิ่งที่อยากให้เกิดแต่ยังไม่เกิด นับเป็นสิ่งที่ทีมต้องใช้ความพยายาม มาก แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี เข้าใจนักศึกษาใหม่ ยังไม่กล้าแสดงออกมากนัก ด้วยมีรุ่นพี่คอยกำกับ และเป็ฯกำลังใจให้ ที่เห็ฯชัดเจนคือพะวกเขาต้องอาศัยกำลังใจให้กันและกันมาก พวกเขายังไม่หลุดจากการเป็ฯสมาชิกใหม่ของกันและกัน แต่มีความพยายามสูงมาก บวกกับอาการอ่อนล้าทางกายที่เกิดจากการบริจาคโลหิตก่อนหน้าที่ทีมเราจะเข้าไปร่วมกิจกรรม แต่ถึงกระนั้นน้องๆก็รวมใจกันเขียนคำถาม ข้อคิดและความประทับใจมอบให้ทีมนำกลับมาวิเคราะห์ เราจึงรูว่า พวกเขามีความพึงพอใจในการจัดกระบวนการเรียนรู้ในลักษณะนี้มากกว่าการนั่งฟังคำบรรยาย และยังมีความต้องการที่จะเรียนรู้ในเนื้อหาสาระที่พวกเขามองว่าเป็ฯเรื่องในตัวที่พวกเขาควรเรียนรู้ และรู้ให้ได้ เราได้หยอดเมล็ดใฝ่รู้ลงไปในจิตใสๆไปแล้ว 180 ชีวิต ขอบคุณสถาบันที่มองเห็นความสำคัญของเด็กๆเยาวชนของชาติ และขอบคุณน้องๆทุกคนที่ตั้งใจร่วมกิจกรรม ขอบคุณรุ่นพี่ กระบวนการดูแลน้องที่ดีในวันนี้จะสร้างความประทับใจให้น้องๆไปตราบนานเท่านาน และจะบังเกิดผลดีในอนาคตของน้องๆทุกคน ท้ายสุด ขอบคุณทีมงาน น้องจุ๊ น้องแหม่มที่มุ่งมั่นจะให้เกิดความรักตนเอง ความเข้าใจตนเอง และการรู้จักเลือกที่จะดำรงอยู่กับความดี ขอบคุณตัวเอง555ที่ยังมีพลังให้ทำความดี

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)