อนุทิน #108817

เก็บมาจาก อินเตอร์เน็ต เจ้านาย กับ แม่..

ทุกวัน ฉันต้องตื่นเช้า เข้างานแปดโมง วันนี้..ก็เหมือนเคย แต่เมื่อคืนฉันทำงานจนดึก ตื่นสาย.. อารมณ์ตอนนั้น โมโหตัวเองมาก ที่ลืมตั้งนาฟิกาปลุก ( โดนเจ้านายด่าแน่ ๆ )

แม่มาเคาะประตูห้อง ...

" ตื่นหรือยังลูก หกโมงแล้ว " ฉันหงุดหงิดมาก........... โธ่ !! แล้วทำไมแม่ไม่ปลุกหนูให้เร็วกว่านี้ เนี่ย..หนูไปทำงานไม่ทันแล้ว วันนี้..มีประชุมด้วย

" แม่ทำข้าวต้มให้หนูอยู่ เมื่อคืนเห็นนอนดึก อยาก ให้กินอะไรร้อนๆหน่อย "

" แม่ไม่ต้องมาพูดเลย ไม่กง ไม่กินมันแล้ว "

แม่จับแขนฉันเบา ๆ ก่อนเดินออกจากห้อง อาบน้ำ แต่งตัวเสร็จ ลงมาข้างล่าง แม่นั่งรออยู่ที่โต๊ะกินข้าว

" กินข้าวต้มกับแม่ก่อนนะลูกนะ แม่รอหนูอยู่ " " หนูไม่กิน พูดโดยไม่มองหน้าแม่ เดินออกมาจากบ้านทันที "

ถึงที่ทำงาน " ไม่รู้หรืองัย ว่าวันนี้มีประชุม แล้วรายงานอยู่ไหน " ยกมือไหว้ .. " ขอโทษค่ะพี่ ...รีบส่งรายงานให้อย่างอ่อนน้อมถ่อมตน "

" พี่เลื่อนประชุมไปเป็น ๑๐ โมงนะ เดี๋ยวช่วยไปหาอะไรให้พี่กินหน่อยสิ " " ได้ค่ะพี่ "

วิ่ง เข้าห้องครัว หยิบโจ๊กกึ่งสำเร็จรูป รีบ รีบ รีบ เติมน้ำร้อน .. ว๊า !! น้ำร้อนลวกมือ .. มาแล้วค่ะพี่ โจ๊กร้อน ๆ เลยค่ะ....

ออกจากห้องประชุมเกือบเที่ยง แม่โทรมาจากบ้าน " เมื่อเช้า... หนูวางผ้าเช็ดหน้าไว้ตรงไหนลูก แม่หาในตะกร้าไม่เจอ จะเอา ไปซักน่ะ " " หาไม่เจอก็ไม่ต้องซักหรอก หนูจำไม่ได้ คงโยนไว้ที่ไหนน่ะแหละ "

เมื่อ เช้าหนูรีบ .......

" ไม่เป็นไรลูก แล้วเย็นนี้...กลับกี่โมง มากินข้าวกับแม่นะ " " ยังไม่รู้หรอกแม่ ว่างานเสร็จเมื่อไหร่ " " ยังงัย ..แม่กินไปก่อนเลยแล้วกัน ไม่ต้องรอ ....."

วางหูโทรศัพท์ ก้มหน้า ก้มตาทำงาน เอาใจเจ้านาย .... " เอ ! พี่วางบัญชีรายชื่อลูกค้าทิ้งไว้แถวนี้มั่งรึเปล่า ? ไม่รู้ไปลืมไว้ ที่ไหน หาไม่เจอ.."

" ไม่เป็นไรค่ะพี่ เดี๋ยวหนูช่วยหา พี่ลงไปทานข้าว เถอะค่ะเที่ยงกว่าแล้วนะคะ "

... หา หา หา หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ

โธ่..พี่ ขา ก็พี่มาทำหล่นไว้ใต้เก้าอี้ในห้องประชุมนี่นา โอย !! เที่ยงครึ่งแล้ว ลงไปกินข้าวไม่ทันแน่ๆ ไม่เป็นไร..บะหมี่ซักห่อพออิ่มก็แล้วกัน

"... พี่คะ เจอแล้วนะคะ พี่ ทำหล่นไว้ที่ห้องประชุมค่ะ "

" อ้าว..เหรอ " รับเอกสารคืน ไม่มีแม้แต่ขอบใจสักคำ แต่ฉันกลับปลื้ม ที่ทำให้เจ้านายพอใจได้ ใกล้เลิกงานแล้ว.. รีบกลับบ้านไปนอนดีกว่า

" ช่วยแก้งานตรงนี้ให้พี่หน่อยนะ เสร็จแล้ววางไว้บนโต๊ะพี่เลย พี่กลับ ก่อนล่ะ ว่าแต่ว่า เราน่ะ..มีธุระอะไรรึเปล่า คงต้องกลับช้านิดนึงนะ วันนี้ "

.. ยิ้มรับ.. " ไม่มีธุระอะไรค่ะพี่ เดี๋ยวหนูพิมพ์ให้เลยค่ะ " โทรหาเจ้านาย ตอนเกือบทุ่ม .. " พี่ขา หนูแก้ไข และตรวจทานเรียบร้อยแล้วค่ะ หนูวางไว้บนโต๊ะนะคะ "

" กลับดึกจังลูก จะอาบน้ำก่อน หรือ กินข้าวก่อนล่ะ ? "

... เงียบไม่มีเสียงตอบ ไม่มีรอยยิ้ม ...

" มา มา แม่ช่วย " แม่รวบของจากมือฉันไปวางบนโต๊ะ .. " หนูเหนื่อยมากเลยแม่ หนู อยากพักผ่อน "

กำลังจะเดินขึ้นห้อง ..

" ฮัลโหล..สวัสดีค่ะ...เจ้านายเหรอ คะมีอะไรรึเปล่าคะ .. อ๋อ !! ไม่ยุ่งค่ะ เดี๋ยวหนูจัดการให้เลยค่ะ "

กุลี กุจอ เปิดคอมพิวเตอร์ ... " เจ้านายคะ เรียบร้อยแล้วค่ะ "

แม่..หายไปไหน ในครัวไม่มี ห้องนอนไม่มี . . . แม่นั่งอยู่หลังบ้านเหงา ๆ คนเดียว . . .

แม่แอบร้องไห้ ... เพราะฉันสินะ ฉันทำให้แม่ต้องร้องไห้ แม่..ดูแลฉันมาทั้งชีวิต เป็นห่วงฉัน รักฉันมากกว่าใคร ๆ แต่..ฉันตอบแทนได้สาสมเหลือเกิน ฉันเริ่มทบทวน... เจ้านายคนที่ให้เงินเดือนฉัน

กับ แม่คนที่ให้ความเป็นคนแก่ฉัน เพื่อประจบสอพลอเจ้านาย ฉันทำร้ายผู้ให้กำเนิดได้เพียงนี้เลยหรือ...

แม่ ...หนูขอโทษ

ใคร... เคยเป็นแบบฉันบ้าง ......

...............................................................................

ในชั่วชีวิตของคุณ คุณอาจจะเปลี่ยนงานหลายๆ ครั้ง คุณอาจ จะมีเจ้านายนับไม่ถ้วน แต่ตลอดชีวิตของคุณ..... คุณมีแม่มีเพียงคนเดียวค่ะ คนเดียวจริงๆ ทำดีกับท่านไว้เถอะค่ะ อย่าทำให้ท่านต้อง ร้องไห้เพราะการกระทำของคุณเลย....

คุณอาจจะรักท่านน้อยลง ทุกๆ วัน แต่ท่านไม่เคยรักคุณลดลงเลย ตรงกันข้ามท่านกลับรักและเป็นห่วงคุณมาก ขึ้นทุก ๆ วัน....

เขียน:

ความเห็น (0)