อนุทิน #108713

| อนุทิน ... ๒๖๖๘ |

"อิดโรย"

เข้ามาถึงที่ค่ายได้เวลาอาหารกลางวันพอดี ท่ามกลางซากปรักหักพังของเศษวัสดุที่เด็ก ๆ กำลังตัด แต่ง แปะ วาง เกลื่อนเต็มพื้น ในการจัดเตรียมนิทรรศการเช้าวันพรุ่งนี้ แต่สภาพนักศึกษาดูอ่อนระโหยโรยแรง ไม่สดชื่น เหนื่อยหนักกับอะไรบางอย่างโดยเฉพาะอย่างยิ่งใจของพวกเขาเอง

นี่ก็ใกล้ ๑ เดือนเต็ม ๆ แล้วสินะ ค่ายที่มีการอยู่ระยะยาวค่ายหนึ่งกำลังจะสิ้นสุด นกกำลังจะถูกปล่อยออกจากรัง และต้องกลับเข้ารังใหม่เมื่อเปิดภาคเรียน

สภาพนักศึกษาเป็นดัชนีชี้วัดความสามารถของคนที่มาดูแลเด็ก ๆ ได้เป็นอย่างดี ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หากเป็นไปตามบุคลิกภาพของผู้ดูแลก็มีสองแบบ แบบแรกคือ ไม่ค่อยเข้าใจเด็กและไม่เข้าใจตัวเอง แบบที่สองคือ สั่งการอย่างเดียวโดยดูไม่ค่อยมีเหตุผล

แรงกดดันทั้งสองแบบนี้ดูจะมีผลมาก แต่นี่คือ "ชีวิตจริง" ที่เด็กต้องเผชิญ ถือเป็นการฝึกฝนชีวิตได้เป็นอย่างดี

คงต้องรอดูกันต่อไป

เขียน:

ความเห็น (0)