อนุทิน #108617

เมื่อวานล้มแล้วรีบลุกขึ้นทันที พอดีมองเห็นกิ่งขี้เหล็กมีกาฝากเกาะกิน ย้อยละหลังคาห้องน้ำครูดูไม่ดีเลย คว้าบันไดปีนขึ้นไปตัด พอตัดไปได้ครึ่งหนึ่ง รู้สึกไม่ไหว จึงไปวานผู้ปกครองที่เป็นผู้ชายเขามารอรับลูกกลับบ้าน ให้ช่วยตัด เราจับบันไดให้ เขาขึ้นตัดด้วยความเต้มใจเราก็ยืนดูและเป็นกังวล เพราะมองเห็นว่าเขายืนตัดแบบไม่ถนัด พอก้านขี้เหล็กขนาดใหญ่เท่าขา ถูกตัดขาด มันพุ่งตรงลงมาที่หน้าเรา เอี้ยวหลบแต่ไม่ทันพลาดไปโดนหัวด้านซ้าย เจาะเข้าเนื้อเลือดพุ่งกระฉูด รู้สึกวูบไป ๕ วินาที ล้มลงเอามือกุมเลือดที่โชกอยู่บนหัว ค่อยๆทรงตัวยืนขึ้น สติกลับมา เรายังอยู่ ล้มแล้วต้องลุกให้ได้ ไปล้างแผล แล้วสู้งานต่อ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

ชอบประโยคที่ว่า สติกลับมา ...ล้มแล้วต้องลุกให้ได้.....สู้งานต่อ