อนุทิน #108505

การประพฤติพรหมจรรย์ เป็นการดำรงชีวิตอันประเสริฐ มีอยู่สิบข้อด้วยกัน หนึ่งในสิบข้อนั้นมี งดเว้นจากการเสพกาม (เมถุนวิรัติ) อยู่ด้วย มีคำอธิบายว่า การประพฤติพรหมจรรย์ ไม่จำกัดว่าจะต้องเป็นพระเท่านั้น ฆราวาสผู้ครองเรือนก็ประพฤติพรหมจรรย์ได้

เคยสงสัยว่า ระหว่างที่อยู่ในสมณเพศ พระจะมีอารมณ์ทางเพศหรือไม่ เมื่อเห็นภาพบาดตาบาดใจอันเกิดจากสีกา เพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งเคยบวชมานานร่วมสิบปี ตอบให้ฟังอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า "มี" แต่ไม่ทุกครั้งที่เห็น เมื่อเร็วๆนี้มีโอกาสได้อ่านบล็อก เขียนไว้ว่า มีพระอาจารย์รูปหนึ่งที่พำนักอยู่ที่ชิคาโก เทศน์ไว้ด้งนี้

"เวลาพระไปเห็นสีกาแก้ผ้าแล้วเกิดกามราคะ มันไม่ง่ายอย่างที่คิดที่เรียนมา จะมามัวยุบหนอ พองหนอ หรือพิจารณาอสุภกรรมฐาน โครงกระดูกหนอ มันก็จะไม่ทันการ ถ้ามีกองขี้หมาอยู่ใกล้ๆ ก็ให้เหยียบเลย จะได้หายจากความกำหนัด"

ชัดแจ้งแดงแจ๋หายสงสัยโดยพลัน แต่เกิดคำถามในใจว่า พระไปเห็นสีกาแก้ผ้าได้อย่างไร ที่จะเห็นโดยบังเอิญ แหมมันเกิดขึ้นได้ยากนะ จะมีผู้หญิงที่ไหนมาแก้ผ้าให้พระดู ตาพระคงสอดส่ายไปหาดูเองละมั๊ง คิดอย่างนี้จะบาปหรือเปล่าเนี่ยะ แล้วอีกอย่างหนึ่ง ทำให้รู้เพิ่มเติมว่า ขี้หมา...ของไม่ดี ที่ใครๆก็รังเกียจนั้น ยังมีประโยชน์อยู่ อย่างน้อยมันช่วยให้ดับกามราคะได้ เพียงแต่ว่า เมื่อเกิดราคะ จะมีกองขี้หมาที่ไหนมาให้เหยียบเท่านั้นเอง

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)