อนุทิน #108444

I'm in ASEAN (6) อะไรคือภาษาสากลที่เราจะทักทาย และเป็นมิตรกันและกัน ภาษาอังกฤษได้ถูดผู้นำระดับประเทศลงนามยอมรับให้เป็นภาษาสากล หากผู้คนในอาเชียนที่ด้อยโอกาสจะสื่อสารกัน คุณคิดว่าจะมีวิธีการใดให้เขาสื่อสารกันได้ ฉํนเรียนรู้ว่าภาษาใจ และการให้ ไม่ว่าคุณจะให้ จะหยิบยื่นสิ่งใดทั้งทางกาย วาจา และใจ ล้วนเป็นยาขนานเอกที่จะช่วยให้คุณหายปอดแหก กลัวการสื่อสารกับเพื่อนบ้านได้ดีนัก สยามเป็ฯเมืองยิ้ม หากปัจจุบัน สังคม..Social network กำลังทำให้ยิ้มสยามหายไปจากโลกแห่งความจริงใจ กระโดดเข้าสู่ยิ้มมารยา คนยุคใหม่ต่างฉีกยิ้มเพียงให้รอยยิ้มที่ริมฝีปากดูดี พวกเขาปั้นหน้าให้ดูดี ก็น่ารัก และขำดี แม้ลูกหลานของฉันเอง ยิ้มที่หลากหลายบนโลก อินเทอร์เน็ต ทำให้หัวใจที่ชุ่มฉ่ำแห้งผากขึ้นมาเมื่อคุณมองเข้าไปคุณไม่เห็นอะไรเลย นอกจากหุ่นยนต์ตัว หนึ่ง ฉันกำลังจะบอกอะไรคุณ ...ความจริงใจ และสถานการณ์ที่คุณยิ้มต่างหาก ที่จะสร้างมิตร และผูกมิตรกับภาษาใจ ความรู้สึกถึงไมตรีจิต ความกรุณา มุทิตา และอุเบกขา นั้นต่างหากเล่า ที่ช่วยให้คุณมีให้เพื่อนอาเชียนอย่างยั่งยืน แม้คนใกล้ชิด และคนในประเทศของคุณเอง ไมตรีจิตมีรัศมีที่กว้างไกล และยิ่งใหญ่ครอบจักรวาล ....ฉันชักจะหมดแรงลงไปทุกที ขอไปเติมพลังด้วยชาสมุนไพรจากมิตร ตะวันดินสักแก้ว

เขียน:

ความเห็น (0)