อนุทิน #108263

เมื่อวานได้เวลาไปตระเวนชมธรรมชาติชายทะเลแถวหาดแม่รำพึงอีกครั้ง ถ้าพบฟ้าเปิดจะเก็บภาพไปด้วย ไปถึงเข้าจริง ฟ้าไม่เป็นใจเลย มาแล้วนี่ อย่าให้เสียโอกาส ได้แค่ไหนเอาแค่นั้น เรื่องของฟ้าดิน ถ้าเอาเราเข้าไปเทียบเป็นได้แค่มดปลวก ไปสั่งฟ้าสั่งดินได้เสียไหน รอสักพัก ตะวันเริ่มแหวกออกจากเมฆให้พอเห็น ไม่รอเช้ารีบหยิบกล้องพร้อมขาตั้ง เดินลิ่วเข้าสู่ชายหาดทันที ได้มาสองสามภาพ ไม่ถูกใจสักเท่าไหร จากนั้นไม่นานต้องรีบเก็บอุปกรณ์ ฝนเริ่มลงเม็ด แทบเก็บไม่ทัน....กลางคืน เอาภาพมาโรยผักชี ใส่พริกน้ำตาล เดาะน้ำปลาตบท้ายไปหนึ่งช้อนชา ทำให้ภาพพอดูงามขึ้น

เช้ารีบโพสต์ขึ้นเฟสบุ๊ค ว้าว...ฉันเงี้ยะหายเหนื่อยเลย มีเม้นต์ทางบอกกลับมาเหมือนเป็นน้ำทิพย์ชะโลมใจ แฟนคลับ ร่วมสนุกกันยกใหญ่เม้นต์ข้อความต่อเนื่องกัน ราวกับเนื้อเพลงเลยล่ะ

คนที่หนึ่งว่า สวยงาม คนที่สองว่า อร่ามแท้ คนที่สามว่า แลตะลึง คนที่สี่ว่า เสน่ห์ซึ้งตรึงใจ.....นี่มันคือ ส่วนหนึ่งของเนื้อเพลง "นางฟ้าจำแลง" ที่สมัยหนึ่งนานมาแล้วเคยใช้เป็นเพลงประกอบการเดินของผู้เข้าประกวดนางสาไทย มาหลายปี...ใช่แล้ว

เขียน:

ความเห็น (0)