อนุทิน #107875

เย็นย่ำหลัง workshop ผมกำลังง่วนอยู่กับการเก็บเครื่องมือบางอย่าง คุณครูท่านหนึ่งเดินเข้ามารอผมเงียบๆ รอให้เสร็จงานก่อนที่จะขอคุยด้วย

จากนั้นก็พูดคุยเล่าเรื่อง ...จนกระทั่งคำบอกเล่าช่วงหลังเจือด้วยเสียงสะอื้น ร่ำไห้ จากครูของแผ่นดิน เป็นเรื่องราวเจ็บปวด รวดร้าว สำหรับคนทำงาน เป็นความคับข้องใจที่ต้องการเพียงเเค่อยากเล่าให้ผมฟัง

ผมมองหน้าเธอ ...ผมกุมมือเธอเบาๆ ส่งพลังความปรารถนาดีให้ ส่งมอบให้กำลังใจให้คุณครูสู้ต่อไป

เขียน:

ความเห็น (0)