อนุทิน #107870

เหตุเกิดในตอนบ่ายของวันหนึ่งซึ่งร้อนสุดสุดของปีนี้ มีเสียงโทรศัพท์พื้นฐานดังขึ้น ฉันตื่นจากภวังค์ แล้วเดินไปรับสายอย่างงัวเงีย

ฉัน_ฮัลโหล

ผู้โทร_ร้านแก๊สหรือเปล่า

ฉัน_ไม่ใช่ครับ

ผู้โทร_อ้าว (แทนที่จะขอโทษ) แล้วที่ไหนอ่ะ (ยังมีใจถามต่ออีก)

ฉัน_ร้านขายโลงครับ (หมั่นไส้ ตอบไปเลย แบบไม่ต้องคิด)

ผู้โทร_(รีบวางสายทันที .....ตามด้วยเสียงดังโครม)

ฉัน_(สะแหยะยิ้มให้ตัวเอง หุหุ หนุกดีเว้ย)

ชีวิตหลังเกษียณของฉันมีครบทุกรส ทั้งเปรี้ยว หวาน มัน เค็ม อะไรที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เดี๋ยวนี้พยายามชอบหมด เห็นว่าดีหมด และพร้อมเผชิญ เรียนอะไรก็ไม่สนุกและมีประโยชน์เท่าการเรียนรู้เรื่องราวของมนุษย์ เรื่องของกาย และจิต นี่แหละไม่มีอะไรมาเทียบได้...เวลาฉันเหลือน้อย ความรู้เกี่ยวกับการทำมาหากิน ฉันเริ่มทิ้งห่าง

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)