อนุทิน #107733

เห็นกายทุกอริยบทเป็ฯสิ่งที่ต้องฝึก ฝึกระลึกรู้กายเคลื่อน ทั้งสัมผัสภายนอก และกายภายใน การฝึกรับรู้สภาวะที่เกิดขึ้นทั้งภายนอกกาย และภายในกาย ทำให้ได้ยินเสียงกาย บอกเล่า และเว้าวอนให้หันกลับมาดูแลความเปลี่ยนแปลงของความเสื่อมและฝึกพิจารณาจิตที่ได้รับรู้ความรู้สึก โทสะ โมหะ โลภะ กระทบเพียงใด เป็นการฝึกที่รูสึกรับรู้ถึงการยอมรับ สบายๆ สบายๆจึงรูสึกการวาง การปล่อยวาง ไม่ทุรนทุราย หากมีสติที่จะลำดับความเปลี่ยนแปลง ลำดับเฉยๆ เพื่อพิจารณา ไม่ว้าวุ่น ไม่ตระหนกตกใจ หากจิตตก ก็ระลึกรู้ลมหายใจยาวๆแล้วปล่อยวาง หันกลับมาดูลมหายใจ ความสบายจึงเกิดขึ้น และเข้าใจว่าจิตมันเป็ฯอย่างนี้ ก็ปล่อยวาง แผ่เมตตา แล้วสบาย ๆก็ปล่อยวาง ไม่ยึด ไม่ยินดี ความสบายๆ เบาๆ สงบๆก็ดี ดี

เขียน:

ความเห็น (0)