อนุทิน #107482

บ่ายๆอากาศ แม้จะทำงานในห้องแอร์ แต่บ่ายวันอังคารนี้ได้นำพาให้ฉันได้เข้ารับการรักษาโดยวิธีการฝังเข็ม เป็นอะไรที่ตื่นเต้นมากๆ พร้อมๆกับคำถามเกิดขึ้นในใจว่า เจ็บไหม แล้วหมอรู้อย่างไรว่าจุดที่ฝังเข็มนั้นใช่แน่ ดูการทำงานของหมอเป็นไปอย่างเรียบง่าย หากรวดเร็ว ฉันแอบคิดคนเดียวในขณะที่สายตาจับจ้องไปยังร่างที่นอนให้หมอปักเข็มอย่างเชี่ยวชาญ เข็มแล้วเข็มเล่า ช่างเหมือนหนังกำลังภายในมากเลย สองนิ้งคือโป้ง และชี้ต่างทำงานประสานใจเห็นความสงบเกิดขึ้นทุกครั้งที่หมอจับเข็มและปักลงไปบนเนื้อตามจุดต่างๆ แต่จิตของฉันหวั่นไหว มันคิดสลับไปมาเสียวไหม เจ็บไหม ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ และเมื่ออดรนทนให้ความคิดมันอาละวงาดในใจไม่ไหวฉันจึงค่อยๆ ผูกมิตรกับผู้ป่วยข้างๆเป็นผู้สูงอายุ ราวๆ 70 อัพ ที่นั่งตัวตรงแต่ยังคงพูดคุยกับเพื่อนข้างๆ คำถามมิอาจกลั้นเมื่อเห็นสว ทำท่าเกร็งๆหล่ว่าเจ็บไหมคะ ระหว่างรอคำตอบมีคนรู้จักเดินออกมาจากห้องที่มีเตียงนอน จึงส่งคำถามอย่างรวดเร็วปานจรวดว่าเจ็บไหมพี่ ก็ทำไมจะไม่รีบถามหละ ในเมื่อจนท.กำลังเรียกชื่อผู้ป่วยคนต่อไป..คือฉันเอง....จ๊ากกกกกกกก

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

สรุปว่าเจ็บไหมพี่จ๊ากๆๆๆๆ

นิดๆน้อยกว่าโดนมดแดงในไร่กัดค่ะ