อนุทิน #107348

ความผิดของคนผิดที่ได้กระทำไปแล้ว จะหนัก จะเบา ก็คือ ผิดไปแล้ว จะปกปิดบิดเบือนกลบเกลื่อน หรือ ตอบโต้ไร้สำนึกถึงขนาดจ้องเล่นงานใครใด ที่รู้ทันความผิดตน จะก่อกรรม หรือ สำนึกอย่างใด ๆ ล้วนก็คือ บกพร่องผิดแล้ว...



หากในสังคมชาวพุทธโดยแท้ เริ่มจากสงฆ์ลงมา ก็จักเปิดเผย เพื่อแก้กลับทำคืน (ปลงอาบัติ)



หากในความจริง โดยมาก เท่าที่ทราบ ต่างล้วนอยู่ นอก สัง คม พุทธ แท้ หมกหมัก เน่าใน โดยมาก ทั้งที่ปากก็บอกตน เป็นคนพุทธ


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (1)

เรื่องความผิดนั้น จริงๆแล้วถ้าเราทำผิดแต่ยังไม่มีใครจับได้..ถือว่ายังไม่ผิด..โจรจึงได้เต็มเมือง..อย่างไรก็ดีคนที่ทำผิดโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ถ้าเป็นคนดีก็คงจะรู้สึกละอายใจ หรือมีบาปทางใจติดตัวตลอดเวลาแต่..พี่น้องโจรนั้นต่อมละอายคงไม่ทำงาน เพิ่งออกจากคุกมาแท้ๆ..กูปล้น จี้ ข่มขืนกันอีกแล้ว..บางคนบอกอย่างไม่อายว่า..ในคุกสบายกว่าเพราะจัดปาร์ตี้ยาได้โดยไม่มีความผิด...จริงไหมพี่เหลิม?