อนุทิน #107286

เพราะหน้า 29-32 ในหนังสือ "ดีที่สุดในสิ่งที่เป็น" ของหนุ่มเมืองจันทร์ แท้ๆ
ที่ทำให้ข้าพเจ้าตื่นฟื้นจากอารมณ์ลบจากที่ทำงานในช่วงเย็น...
อารมณ์ลบ ทำให้คิดอะไรไม่ออกจริงๆ..อย่าอยู่กับมันนาน

"..เราน่าจะตั้งคำถามใหม่
"แล้วเราเข้าใจเขาแล้วหรือยัง"
ทุกข์ของเราเกิดขึ้นเพราะ
เราเรียกร้องคนอื่นมากเกินไป

จนลืมเรียกร้อง "ตัวเอง"
...
..เก้าอี้สามตัว
ตัวแรก คือ เก้าอี้นักเขียน
ตัวที่สอง คือ เก้าอี้ตัวละคร
ตัวที่สาม คือ เก้าอี้คนอ่าน"

เพราะมันยาก
ที่จะลุกจากเก้าอี้มุมที่่เราเป็นเจ้าของ
ไปนั่งเก้าอี้มองจากมุมของคนอื่น
เราจึงตัดสินง่ายๆ แค่จากมุมที่เราอยู่ 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (5)

มือของคุณหมอบางเวลา ถือหนังสือเล่มนี้อยู่แล้วหรือครับนี่ ;)...

Thank you for good dream.

.....Sometimes the blues is just a passing bird And why can't that always be Tossing aside from your birches crown Just enough dark to see How you're the light over me ...

บทเรียนอันแสน...ชัด...คม...กระชับ!

คงจะใช้เวลาถอด...ประมาณเวลามิได้เป็นแน่แท้ :)

(แอบ)...ครวญ...สอบซ่อมยังไม่ทันแล้ว(เสร็จ) 

ชุดใหญ่ มาใหม่ (เร็ว)... ดีจัง :)

(แอบตื่นเต้น)...ข้าพเจ้า...จักได้....ไม่มีเวลาสำหรับความเกียจคร้าน 

ขอบพระคุณอาจารย์หมอปัทมาอย่างแรงเลยค่ะ สาธุ 

(ก่อนที่ไฟ...จะรา เหล็กกล้า...ด้านซะก่อน อิอิ สู้ๆค่า)

 

ขอบคุณค่ะ ซื้อมาแล้ววางไว้บนโต๊ะ แค่เห็นปกก็ช่วยเตือนสติ ได้อย่างดี

 

 

- ดีจังเลยค่ะ....โดยเฉพราะ....

.... ทุกข์ของเราเกิดขึ้นเพราะ
เราเรียกร้องคนอื่นมากเกินไป


- ขอบคุณ  อจ.หมอ ป.   มากค่ะ....ที่แบ่งปัน...เรื่องราวดีๆๆ