อนุทิน #107207

วันที่เรามีความรู้สึกว่าเป็นทุกข์จะด้วยเรื่องอะไรก็ตามแสดงว่าวันนั้นเรามีความสุขน้อย แต่ถ้าวันไหนเรามีความสุขก็แสดงว่าวันนั้นเรามีความทุกข์น้อย ดังนั้นในทุกๆวันเราจะมีทั้งความทุกข์และความสุขคละกันไป เมื่อเ้้ช้าตื่นนอนขึ้นมาปวดเมื่อยไปทั้งตัว ขาที่หกล้มบาดเจ็บก็ยังไม่หายดี วันเสาร์และอาทิตย์ทั้งสองวันต้อไปดูแลต่อเติมบ้านที่สร้างใหม่ยังไม่แล้วเสร็จดี เพราะอีกสองวันเด็กๆเขาขออนุญาตไปพักผ่อนให้คลายจากการทำงานที่โรงเรียนตั้งแต่สงกรานต์ยังไม่ได้ไปพักผ่อนที่ไหนกันเลย ตื่นเช้าขึ้นมาแทบจะลุกจากที่นอนไม่ไหวเพราะทั้งปวดเมื่อย และข้อเท้าที่ยังเจ็บและบวมอยู่ จำเป็นต้อไปทำงานเพราะนัดหมายการประุชุมข้าราการครูไว้เวลา ๙.๐๐ น. และครูอัตราจ้าง เวลา ๑๓.๐๐ น. ได้พูดคุยกับข้าราการครูในเรื่องสำคัญๆ เป็นต้นว่าขอความร่วมมือข้าราการครูทุกท่านช่วยดูแลการซ่อมแซมโรงเรียนซึ่งได้้เงินในการปรับปรุงอาคารเรียนแปดแสนบาทเศษ การจัดทำเอกสารที่จะต้องใช้ในการเรียนการสอน การปรับเปลียนห้องเรียนบางห้องเพื่อความเหมาะสม ปรัปรุงห้องเรียนั้นประถมศึกษาปีที่หนึ่งให้มีสภาพที่จะรองรับการใช้เทคโนโลยี่ในการเรียนการสอนของปีการศึกษา ๒๕๕๕ ได้มอบหมายครูทำหน้าที่ครูประจำั้ั้ชั้นแต่ละชั้นเรียบร้อยแล้วก็นัดหมายเพื่อประชุมวานวิาการพร้อมกับเปิดเรียนวันแรกในวันที่ ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๕ แต่ให้ข้าราการครูมาจัดเตรียมความพร้อมตั้งแต่วันที่ ๑๐ พฤษภาคม เป็นต้นไป ความทุกข์ของผมก็คือต้องติดตามการดำเนินการของุคากรที่มอบหมาย เสร็จจากประชุมข้าราการครูแล้วต้องไปดูงงานการปรับปรุงห้องเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่หนึ่ง กำลังมีความทุกข์ทันใดนั้น คุณจารุณี เลขาส่วนตัวก็โทรศัพท์ชวนไปกินข้าว กำลังหิวและคิดว่าจะไปกินข้าวที่ไหนดีปกติเธอไม่เคยชวนผมไปกินข้าว ความสุขน้อยๆของผมก็เกิดขึ้นและผมก็ตอบรัเธอตกลงไปทานเข้ากลางวัน แต่ได้นัดหมายครูอัตราจ้างไว้ว่าจะเดินทางกลับมาประชุมต่อ ทานเข้าที่ร้านปลายจวักเสร็จแล้วก็รีบกลับมาประชุมในส่วนของครูอัตราจ้างต่อ เน้นกระบวนการทำงานให้มีความขยันให้มากขึ้น รักษาคตวามสามัคคีของหมู่คณะ ให้การช่วยเหลือซึ่งกันและกันและได้รับปากกับพวกเธอไว้ว่าจะดูแลการให้โบนัสพิเศษประจำเดือนเมื่อสิ้นเดือนกันยายน      

เขียน:

ความเห็น (0)