อนุทิน #106625

อยากบันทึกไว้ มันเป็นความรู้สึกส่วนตัว จากสิ่งที่ฉันเห็น ช่วงเจ็บสิบปีขึ้นไป  อัตราเร่งของความแก่ (ageing) สูง รวดเร็วและชัดเจนกว่าช่วงอายุ ๖๐-๗๐ปี ปีนี้เริ่มย่าง ๗๖ ปี ผิวหนังเหี่ยวย่นมาก ตกกระ แห้ง อาการคันที่ผิวหนังมีเป็นประจำ เมื่อบรรจงใช้สองนิ้วหยิบผิวหนังบนหลังมือแล้วดึงขึ้น ติดมือขึ้นมาอย่างง่ายดายแต่เวลาปล่อยเพื่อให้หดกลับเข้าที่เดิมเป็นไปอย่างเชื่องช้า

....ไม่มีความวิตกกังวล แก่ก็รู้ว่าแก่ เมื่อเจ็บก็รู้ว่าเจ็บ เมื่อชีวิตยังดำรงอยู่ กายชำรุด หน้าที่ของเราก็ซ่อมกันไป หากซ่อมไม่ไหว ต้องยอมให้มันแตกดับไปตามกาลเวลา ขณะนี้ความตายไม่ห่างเราสักเท่าไรแล้ว ตามรู้ ตามดูอยู่ ....ถ้าฉันสามารถกำหนดจิต ตามรู้ ตามดู ได้ถึงวินาทีสุดท้ายแห่งชีวิต จะเป็นที่สุดของความพึงพอใจของฉันจริงๆ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (3)

คุณอาลองใช้โลชั่นบำรุงผิวดูบ้างไหมคะ มีหลายแบบที่เหมาะกับผิวสว.ค่ะ จะช่วยได้ในเรื่องความยืดหยุ่นและลดอาการคัน ทาทันทีหลังอาบน้ำเพื่อเพิ่มความชุ่มชื่นให้ผิวค่ะ ถ้าเรารักษาสภาวะทางกายภาพให้ทรุดโทรมไปตามวัยแบบช้าหน่อย ก็ถือเป็นการช่วยสังขารเราได้นะคะ เพิ่งดูข่าวคุณยายอายุ 110 ปี เชื่อว่าถ้าเรารักษาสุขภาพให้ดีๆ 70 กว่านี่ยังมีหนทางอีกยาวไกลค่ะ คุณอายังทำอะไรได้อีกมากมายค่ะ cheers.... 

"๗๐ กว่านี่ยังมีหนทางอีกยาวไกล.." ฟังแล้วชื่นใจ อาไม่หวังไปไกลมากมายนักหรอก ขอบคุณสำหรับน้ำใจที่มีต่อกัน ตลอดจนคำแนะนำที่เป็นประโยชน์ และจะทำตาม อยากจะบอกความในใจว่า.....ในความรู้สึกลึกๆ อาจารย์โอ๋เป็นเสมือนญาติคนหนึ่ง ทั้งๆที่ยังไม่เคยเห็นหน้ากันเลย มั่นใจว่า สักวันหนึ่งคงได้มีโอกาสพบกัน

ใช่ค่ะ โอ๋ก็รู้สึกเหมือนคุณอาเป็นเพื่อนคุณพ่อจริงๆ และเชื่อว่าเราน่าจะมีโอกาสได้เจอกันค่ะ โลกนี้ออกจะกลม...