อนุทิน #106504

นับแต่รู้สึกรักก็มักซึ้ง
คิดตราตรึงเช้า-ค่ำพร่ำใจหา
นั่งเขียนกลอนหวานแว่วแผ่วอุรา
ปรารถนารักหนึ่งถึงหัวใจ

อยากมีรักเป็นที่พึงจึงตั้งจิต
ขอสักครั้งในชีวิตคอยหวามไหว
จึงค่อยก่อค่อยสานบันดาลไป
เพราะมี..ลมหายใจ..เป็นเดิมพัน

ฟังเพลงรักเพลงนี้..สิ!ที่รัก
มันแน่นหนักรักจริง.มิอิงฝัน
ได้ยินเสียงลมหายใจ..กันและกัน
เชื่อมสัมพันธ์..รักรอไม่ท้อเลย

จึงเรียงร้อยถ้อยกลอนตอนฟังเพลง
ที่บรรเลงเพลงเหงาเศร้าเหลือเอ่ย
หากความรักเหมือนลมพรมรำเพย
ขอให้เชยชมรัก..อย่าหนักทรวง

ท้ายบทเพลงฮัมหาลันลาแว่ว
ลมหายใจเบาแผ่วแล้วหนักหน่วง
ทุกค่ำคืนเฝ้าคอยรอยเดือนดวง
วันคืนล่วง..ผ่านเลยไม่เคยลืม...

เขียน:

ความเห็น (0)