อนุทิน #10565

มีไม่ต้องเป็นของกู

....ท่านหามามีไว้ ใช้หรือกิน

ตามระบิล อิ่มหนำก็ทำไหว

โดยไม่ต้องมั่นหมายให้อะไรๆ

ถูกยึดไว้ ว่าตัวกู หรือของกู

....ปล่อยมันเป็นของมัน อย่าผันมาเป็นของกู

- ท่านพุทธทาส

-----------------------------------------------------

สิ่งที่นึกได้หลังจากอ่านบันทึกอ.กมลวัลย์

เคยไม่เข้าใจว่า ไม่มี ไม่มี แล้วมันจะอยู่ยังไง(ว้ะ) จนมาได้อ่านกลอนบทนี้ถึงพอเข้าใจ อ่อ แบบนี้กระมัง

ปล. ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมีเครื่องหมาย ไปยาลน้อย?

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)