อนุทิน #104921

• ก้มหน้าก้มตาร่างบันทึก "เรียนรู้ การเยียวยา จิตอาสา ที่...ยังอิงอัตตาอยู่" เมื่อวานก่อน เงยหน้าไปที่เตียง ไม่พบคุณยาย มองรถเข็นทางซ้าย เผื่อฟลุ้ค ท่านขยับลุกมานั่งเองได้...ไม่มี ใจหายแว้บบบ

• มองไปท้ายเตียง ข้างหน้าต่าง ขาเล็กๆสองข้างของคุณยายยกสูงเลยเตียงไหวๆ รีบกระซิบหลานเบาๆ "ไปช่วยกันหน่อย" หลังจากช่วยกันอุ้มขึ้นวางบนเตียงเรียบร้อย สำรวจแขนขา ศรีษะ ทุกที่มีบุบ มีโนหรือไม่ พร้อมถามอีกหลายๆครั้ง ลงไปทำอะไรข้างล่าง ท่่านสั่นหน้า "ไม่รู้"อย่างเดียว จึงแซว "ลงไปท่าไหน ทำให้ดูอีกครั้งได้ไหม" ฮากันทั้งยายทั้งหลาน

• นั่งคุยเบาๆ "ยาย...อย่าทำแบบนี้อีกนะ ลูกหลานตกใจกันหมด" คุณยายยกแขนขวา กวักมือให้เราโน้ม ก้มตัวลงไป ก้มลงไปแนบกับอกท่าน ท่านใช้มือข้างนั้นโอบและตบลูบหลังเบาๆ อ้อ..ปลอบใจลูก...ที่ตกใจหนะเอง พอลุกขยับมาทางซ้าย ท่านก็ยื่นมือมา พอส่งมือให้ ก็จับไปแนบอก "เสียงหัวใจ...เต้นปกติดีจ้า" ยังมีต่อนะ ท่านตบที่นอนใกล้ๆ อ๋อ...ให้เรานอนพัก...กายพักใจหนะเอง ^____^ 

บันทึกจึงค้างคา เน็ตก็ไม่สมประกอบ จึงไม่ไป ไม่มา ไม่เป็นไร...นะ :) 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (3)

คุณยายสุขภาพจิตดีจังนะคะ

คุณหลานก็สู้ ๆ นะคะ  เน็ตช้าก็อดทนนิดหน่อย

^____^

ขอบคุณค่ะ คุณหมออ้อ Ico48 ทพญ.ธิรัมภา 

ตัวเองเป็นลูกค่ะ หลานเป็นลูกของน้องสาว (เราเป็นคุณป้า อิอิ)

เน็ตใช้แอร์การ์ด ใช้ไม่กี่นาทีต้องเชื่อมใหม่ตลอดเป็นสิบๆรอบเลยค่ะ หมดร้อยชั่วโมงวันนี้ ไม่ไปไม่มา ฮา 

คุณยายน่ารักค่ะ หน้าใสขึ้นทุกวัน ลูกหลานยังอาย :) 


ขอขอบพระคุณดอกไม้กำลังใจจากทุกท่านนะคะ