อนุทิน #104186

กลับมาเห็นสิ่งที่เคยมองเลยไป..
เมื่อวาน เจ้าของร้านอาหาร เล่าเรื่อง คนยากไร้มาขออาหารให้ลูกน้อยกิน
..ไม่รับเงิน เอาแต่อาหารเท่านั้น..
เจ้าของร้านอาหาร ก็ให้ทานไป แล้วถามว่าจะไปอยู่ที่ไหนอย่างไร
คนยากไร้คนนั้นบอกไม่รู้ จะอุ้มลูกเดินไปเรื่อยๆ
..ปรากฎว่า ลุงเก็บขยะ อาสาให้นั่งรถพ่วงข้างเก่าๆ ของแกไปหาวัดอยู่ ? ก่อนละกัน

...
มาวันนี้ขับรถติดไฟแดง ณ สี่แยกที่ผ่านทุกวัน
มองเห็น คนขาขาดเหนือเข่า ใช้ไม้ค้ำยันกระโดกกระเดก ขายพวงมาลัย
จึงได้ซื้อพวงมาลัยเป็นครั้งแรก
เลยได้พลอยถวายพวงมาลัยเจ้าที่เป็นครั้งแรก
...

แม้ข้าพเจ้าไม่ได้ขับรถหรูหราอะไร 
แต่เรื่องของ ลุงเก็บของเก่า กับ รถพ่วงข้าง ทำให้
ได้มองเห็น ในสิ่งที่เคยมีอะไรบางอย่างพรางไว้ 

 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (8)

เชื่อมั่นว่าอาจารย์หมอป.ได้คิดและทำอะไร ๆ ดี ๆ ให้คนอื่น ให้เมืองไทยอีกเยอะแน่ ๆ ค่ะ

ไม้ยมกมากเกินไปหรือเปล่านี่


เรียน Patama Gomutbutra


- ทำให้....ได้มองเห็น .....ในสิ่งที่เคยมีอะไร...บางอย่างพรางไว้....ได้เกิด...การเรียนรู้....การเห็นปัญหาของสังคม+...ฯลฯ...

- ขอบคุณค่ะ



“I Cried Because I Had No Shoes, Until I Met A Man Who Had No Feet (Unknown)”…..

:)

คุณหมอบางเวลา ;)...

คนขายพวงมาลัย ที่สี่แยกรินคำหรือเปล่าครับ

ผมเคยเห็นอยู่สองคนนะครับ ผู้หญิง ๑ คน ผู้ชาย ๑ คน

คุณหมอทำดีแล้วครับ ;)...

สวัสดีค่ะคุณหมอ.

*** เมตตาธรรมค้ำจุนโลก เมตตาจิตทำให้ชีวิตเป็นสุขค่ะ ***

โจทย์แรก : • ผู้หญิงมีขา...มีแรง อุ้มลูกเดิน...ขอ? เพราะยากไร้? อะไรขาด? ขาดอะไร?

               • ชายเก็บขยะ ขับรถพ่วง มีรถ มีใจ (ยัง)มีทาง(พาคน)ไปวัด?  

โจทย์ที่สอง : ชายผู้ไม่มีขา...เดิน แต่มี...ตาเห็น มีมือ...ทำ มีความคิด มีใจ มีฯลฯ...มีโอกาสให้คุณหมอถวายพวงมาลัยครั้งแรก? ^____^

ขอบคุณค่ะ ที่พาเพิ่มรอยหยักของหมอง ^____^ 

ขอให้อาจารย์มีความสุข ความเจริญนะครับ

ส่งกำลังใจให้นะครับ

ขอบคุณคะ

ตอนเขียนอนุทินนี้

ถ่ายทอดเหตุการณ์ แบบไม่ตั้งใจให้เป็นปริศนาคะ

แต่ชาว G2K มองอย่างลึกซึ้งอย่างน่าชื่นชม

...

มานั่งตรองดู สิ่งที่พรางตาคือ "อัตตา"มหาศาล

ทำให้ไม่เห็นความสำคัญของสิ่งอื่นใดนอกจากตัวเอง