อนุทิน #103900

ลมเย็นรำเพยเชยพัด สะบัดพลิกฝันหวั่นไหว ดอกร่วงระริกพลิกไกว แท้ใจสั่นเอนใช่แรงลม

ธรรมทิพย์

เขียน:

ความเห็น (0)