อนุทิน #103827

      เป็นเวลา 3 เดือนแล้ว ที่ผมได้ตัดสินใจยุติการทำงานด้านการขนส่งสินค้า หลังจากทำงานนี้มาเกือบ 4 ปี  เนื่องมาจากประสบปัญหาทางด้านสายตา ที่รู้สึกว่าเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ เพราะสังขารที่เริ่มโรยรา....คิดไปคิดมา สุดท้ายก็เลยตัดสินใจเลิกทำ แล้วก็รับทำงานอิสระ ช่วยแม่บ้านจำหน่ายสินค้าขายตรง และทำหน้าที่เป็น "ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน" อย่างเต็มที่

      การยุติการทำงานขนส่งสินค้า เท่ากับว่าทำให้ผมต้องยุติ "การเดินทาง" ไปโดยปริยาย แม้ว่าจะรักและชอบการเดินทางมากมายแค่ไหนก็ตาม

      ด้วยเหตุนี้  ผมจึงขอเปลี่ยนสโลแกนประจำตัว จาก "นักเดินทางอารมณ์ดี" มาเป็น "ชาวบ้านอารมณ์ดี" แทน เพื่อให้สอดคล้องกับสภาวะที่ตนเองเป็นอยู่

      สำหรับผมแล้ว.....ไม่ว่าผมจะทำหรือเป็นอะไรก็ตาม  ผมก็รู้สึกมีความสุขกับสิ่งที่ตนเองทำและเป็นอยู่เสมอนะครับ.....เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่ผมได้เลือกแล้วนั่นเอง
เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (8)

เห็นด้วยกับประโยคสุดท้ายค่ะ ขอเพียงมีอิสระ ได้เลือกทำในกิจกรรมใดๆ ด้วยความพอใจ และเต็มที่กับมัน ก็สุขใจ ด้วยเชื่อมั่น ศรัทธา .. ส่งกำลังใจเสมอนะคะ :)

  • 3 เดือนที่ห่างเหินจากการเดินทาง คงรู้สึกเหมือนอะไรในชีวิตขาดหายไปใช่มั๊ยคะ
  • เวลาทำให้การดำเนินชีวิตเปลี่ยนแปลงไปไม่จบไม่สิ้น
  • การมีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่และทำสิ่งที่เป็นอยู่ให้มีความสุขยิ่งๆขึ้น คือความสุขที่แท้จริง
  • มีความสุขกับการเป็น "ชาวบ้านอารมณ์ดี" ในทุกๆวันนะคะ

 

แล้วก็อย่าลืมไปหาหมอ

ตรวจเช็คสายตาด้วยนะคะ

อันนี้สำคัญมากๆ :)

สวัสดีครับ คุณ Poo

-ขอบคุณมากๆ ครับ สำหรับกำลังใจที่มอบให้เสมอมา

-ตั้งแต่เล็กจนโต ชีวิตของผมก็เกี่ยวเนื่องอยู่กับการเดินทางตลอดนะครับ ทั้งในและต่างประเทศ จนทำให้เกิดความรักในการเดินทางและคิดอยู่เสมอว่า "ชีวิตคือการเดินทาง" ทั้งด้านกายภาพและจิตวิญญาณ(ผมออกเดินทางจากบ้านเกิดที่ศรีสะเกษตั้งแต่อายุ 13 ปี จนถึงวันนี้ ก็ยังไม่มีโอกาสได้กลับไปใช้ชีวิตที่นั่นอีกเลยนะครับ)

ในความรู้สึกนึกคิดที่มีอยู่นั้น....ผมยังรักการเดินทางและยังอยากจะเดินทางไปเรื่อยๆ เพราะบนเส้นทางที่ผมได้ผ่านไปนั้นมีเรื่องราวต่างๆ มากมายให้ผมได้พบเห็นและได้เรียนรู้

แต่ทว่าในความเป็นจริง.....สังขารกลับเป็นอุปสรรคอันยิ่งใหญ่ที่ทำให้ผมต้องตัดสินใจยุติการเดินทาง คงเหลือไว้เพียงการเดินทางในคราวที่จำเป็นเท่านั้นเอง

-ตลอดการเดินทางที่ผ่านมา.....สิ่งที่ผมได้เรียนรู้ ก็คือ....ผมได้เรียนรู้ว่า "ความสุขมีอยู่ในทุกหนแห่งและมีอยู่ในทุกขณะเวลา" ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เราหยุดอยู่กับที่หรือตอนที่เรากำลังเดินทางอยู่ก็ตาม

-ผมมีความสุขกับสิ่งที่ผมเลือกที่จะเป็นและเลือกที่จะทำ

แม้ว่ามันอาจจะทำให้ผมเป็นชาวบ้านนอกธรรมดาๆ ที่ไม่ได้ร่ำรวยเหมือนใครๆ ก็ตาม

แต่ผมก็รู้สึกภูมิใจและมีความสุขเสมอนะครับ

-แล้วค่อยพูดคุยกันเพิ่มเติมใน facebook นะครับ

สวัสดีครับ คุณครู krupadee

 

-ขอบคุณมากๆ ครับ สำหรับกำลังใจที่มีให้กันเสมอมา

-ช่วงแรกๆ ผมก็สะดุ้งตื่นตอนตี 4 เกือบทุกวันนะครับ เพราะช่วงทำงานขนส่งสินค้าส่วนมากจะออกเดินทางช่วงเวลานั้น จะนอนต่อก็นอนไม่หลับ จนต้องเปิดเนตอ่านข่าวต่างๆ แทนจนสว่าง.....มันเหมือนกับมีอะไรบางอย่างขาดหายไปจริงๆ นะครับ

-เวลาเปลี่ยนแปลงและกลืนกินสรรพสิ่งจริงๆ นะครับ ไม่เว้นแม้กระทั่งตัวของมันเอง

-ขอให้คุณครูมีความสุขกับทุกๆ ช่วงเวลาเช่นกันนะครับ

สวัสดีครับ คุณหนูรี

 

-ขอบคุณมากๆ ครับ สำหรับความห่วงใยและความปรารถนาดีที่มีให้ผมเสมอมา

-ผมไปตรวจสายตามาแล้วนะครับ หมอบอกว่าเป็นธรรมดาของคนที่สายตาสั้น เมื่อใช้สายตานานเกินไปก็จะทำให้สายตามีปัญหาเป็นธรรมดา แต่ไม่ได้ร้ายแรงอะไร

แต่ผมก็ไม่อยากฝืนนะครับ เพราะแม้ใจจะสู้ก็จริง แต่ถ้าหากสังขารไม่เอื้ออำนวยแล้ว ฝืนต่อไปก็ลำบากและมีความเสี่ยงสูง ก็เลยเลือกที่จะหยุดดีกว่า แล้วหันมาทำงานที่เกี่ยวข้องกับการขับรถขับราน้อยลง ซึ่งจะทำให้มีความปลอดภัยมากขึ้น

-ครอบครัวของผมมี "แพทย์ประจำครอบครัว" อยู่นะครับ เพราะว่าน้องชายของภรรยาเขาเป็นนายแพทย์ครับ เวลามีปัญหาอะไรขึ้นมา เขาก็ดูแลตลอดเวลา เลยไม่มีอะไรต้องน่าเป็นห่วงนะครับ

อิสรภาพที่สามารถเลือกทางเดินชีวิตได้เองนี่...ขึ้นกับการกระทำและบุญที่สะสมมานะคะ

รวมกับมุมมอง "ความสุขมีอยู่ในทุกหนแห่งและมีอยู่ในทุกขณะเวลา" ช่างเป็นความธรรมดาสามัญที่หาได้ง่ายดายและมีอยู่จริง

เห็นด้วยและยินดีด้วยมาก ๆ นะคะ.....ชีวิตสงบ สุข ง่าย งาม

สวัสดีครับ คุณหมอ ทพญ.ธิรัมภา -ขอบคุณมากๆ เลยครับ ที่กรุณาแวะเข้ามาเยี่ยมและให้กำลังใจเสมอมา -ชีวิตของคนเรา ที่จริงเราสามารถเลือกได้นะครับ ว่าเราควรจะจัดวางชีวิตของเราให้อยู่ตรงจุดใด ถ้าเพียงแต่เราจะมีจุดยืนเป็นของตัวเองและมีความกล้าหาญมากพอ -ถ้าหากเราเข้าใจความเป็นธรรมดา เราก็จะพบเห็นว่าความสุขนั้นมีอยู่ในทุกหนแห่งและมีอยู่ในทุกขณะเวลานะครับ ทั้งนี้ อายุและประสบการณ์ที่มากขึ้น จะทำให้เราเข้าใจสิ่งเหล่านั้นได้ดีขึ้น -ขอให้คุณหมอมีความสุขในทุกๆ ขณะเวลานะครับ