อนุทิน #103245

| อนุทิน ... ๒๒๑๓ |

ตั้งแต่เด็ก ๆ แม่สอนว่า เวลาปีใหม่ เราควรส่งความสุขไปให้กับคนที่เรารู้จัก เช่น คุณครู, เพื่อน ๆ ฯลฯ

เมื่อเราโตขึ้น เรียนระดับปริญญาตรี ความจำสีจางลง ความใส่ใจน้อยลง

เมื่อเราทำงานแล้ว เราแทบไม่ได้คิดถึงมัน เพราะแม้แต่ตัวเราเอง เรายังไม่ค่อยสนใจ

ปีนี้ ถือเป็นหวนคืนความหลังสำหรับรู้จัก "ให้" มากขึ้น

เลือกภาพที่คิดว่า น่าจะทำ ส.ค.ส. ได้สัก ๒๐ ภาพ แต่ภาพ อัดอย่างละ ๕ ใบ หลังจากนั้น ใช้ซองกระดาษสีน้ำตาลขนาด ๕ x ๗ นิ้ว ที่ตั้งใจทำตั้งแต่ปีแล้ว แต่ไม่ได้ใช้จนถึงปีนี้ รวมทั้งหมด ๑๐๐ ซอง

พิมพ์ข้อความธรรมะที่สร้างกำลังใจ สร้างแสงสว่างในดวงตา สะกิดใจเล็ก ๆ พร้อมคำว่า สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๕ ลายเซ็นของตัวเอง

เป้าหมาย คือ บุคคลที่มีชะตากรรมร่วมกัน เช่น อาจารย์ในคณะ พนักงานในคณะ ป้าแม่บ้าน น้องร้านกาแฟ พี่ร้านข้าว น้องร้านขายยา ลูกศิษย์ที่สนิทหน่อย

วิธีการ คือ ยื่นซองให้เลือกเอง ชะตากรรมใคร ชะตากรรมมัน ภาพและคำ ไม่เหมือนกันสักกะซอง

สร้างความตื่นเต้นให้ผู้ที่เราส่งความสุขได้ไม่น้อย พร้อมรับคำอวยพรกลับมาเต็มหัวใจ ;)...

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (10)

คนได้รับคงชื่นใจน่าดูนะคะอาจารย์...^_^

บรรยากาศดีเลยครับ พี่พยาบาล สีตะวัน ;)...

เราพอมีงบประมาณส่วนตัวอยู่บ้าง สิ่งที่ทำนี้พอทำได้ครับ

ขอบคุณมากครับพี่ ;)...

ชอบวิธีของอาจารย์จัง อยากทำบ้าง ขอไปทำแถวโรงพยาบาลได้ไหม แต่ให้หมอกับพยาบาล เย้ๆๆ

เป้าหมายหลักเลยนะครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง ;)...

คนชุดขาว 555

เพียงแค่เข้ามาอ่านอนุทินนี้ก็ได้รับไออุ่นและความสุขแล้วครับ

อาจารย์ครับ แม่ชีก็ชุดขาว 555

เวลาผันผ่าน กาลวันล่วงเลย กี่คนกันเล่าเอย จึงได้มาถึงวันนี้

อ่านแล้วนึกถึงเพลง ... ความทรงจำสีจาง ... เจ้าอ. เสือโหดฯ

ขอบคุณ คุณ nobita ที่ให้เกียรติครับ ;)...

จริงด้วยครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง ;)...

หมอ พยาบาล และแม่ชี

เป้าหมายของอาจารย์ ขจิต ฝอยทอง 555

...

กาลเวลาผันผ่านเนิ่นนานจัง
แต่ผมยังเป็นหนุ่มโสด ... ขอโทษครับ
ผมก็เลยสร้างชีวิตให้ขยับ
แล้วกระโดดขึ้นจับคานทองเอย

...

555