อนุทิน #10278

@9816 ชอบรอให้เพื่อนนินทาอยู่เรื่อย ไม่งั้นก็คงไม่มา หรือว่านี่เป็นวิธีเช็คเรทติ้งแบบใหม่ (haha)

 

เมื่อวานมีนัดกินข้าวกับเพื่อน คนที่พวกเราตามหามานานกว่าสิปปี

นัดกันหกโมงเย็น ผ่านไปจนสองทุ่ม คนนัดเองยังอยู่ที่ออฟฟิส (รู้สึกผิดจริงๆ)

โทรไปอีกทีรู้สึกผิดยิ่งขึ้น เมื่อเพื่อนยังรออยู่โดยยังไม่ได้สั่งอะไรมากิน นอกจากน้ำ

 

ทีแรกกะจะเบี้ยว เพราะงานเยอะ อาการไมเกรนถามหา เลยไม่อยากฝืนขับรถ

แต่เพราะกลัวถูกประณามเลยต้องเปลี่ยนใจ จากกลับบ้าน ไปตามร้านที่นัดกัน

 

กว่าจะถึงบ้านเกือบห้าทุ่ม แต่ก็คุ้มค่า เพราะได้เจอเพื่อนที่ห่างหายไปนานถึง 12 ปี

เจอกันอีกที เพื่อนยังเหมือนเดิม

คุยกันสนิทใจ ไม่มีอะไรปิดบัง แถมมีประสบการณ์ดีดีมาเล่าให้ฟัง

 

ความเป็นเพื่อนและมิตรภาพดีดี แม้เวลาผ่านไปกี่สิบปี ก็ไม่มีวันจางจริงๆ  

 

มีหนึ่งอย่างที่เปลี่ยนคือ สิบสองปีผ่านไป ทำไมเราแก่ขึ้นจัง (เฮ้อ ! เรื่องมันเศร้า)

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)