อนุทิน #100322

   ขึ้น 1ค่ำ(เดือน12น้ำยังนองเต็มเมืองกรุง) เป็นบันทึกประวัติศาสต์อีกช่วงชีวิตที่ได้สัมผัสชีวิตในหลากหลายมุมมิติ สิ่งที่หลายคนได้ประสบโดยตรงอยู่ในขณะนี้ที่มีหลากหลายอารมณ์ที่แตกต่างกันไปตามใจที่หวัง(ยึด)มากน้อย ซึ่งมันย่อมเป็นเรื่องธรรมดาตราบใดที่เรายังเป็นแค่คนธรรมดา ที่มีอารมณ์ โลภ โกรธ หลง แต่สิ่งที่ต้องทำควบคู่กันไปก็สำคัญยิ่งก็คือการปรับสภาพของใจตัวเอง ที่พุ่งแรงเกินไปในความกังวลกับความสูญเสียและอนาคต ให้อยู่กับความเป็นจริงและยอมรับมันให้ได้ ขอให้มองออกไปนอกกายมองความทุกข์ที่หลากหลาย แล้วจะมองเห็นที่เราบอกตัวเองว่ามีความทุกข์หนักหนาสาหัสนั้นยังมีคนที่ทนทุกข์กว่าที่เราเป็นอยู่อีกมากมายหลายล้านเท่า เขายังทนได้แล้วเราทำไมจะทนไม่ได้(การสร้างพลังใจให้กับตัวเอง) อย่าโทษใคร อย่าโทษธรรมชาติ เพราะสิ่งเหล่านี้มันคือ วัฎจักรที่ต้องหมุนไปไม่มีใครสามารถหยุดได้ เปรียบเหมือนเข็มนาฬิกาที่ไม่มีวันเดินกลับถอยหลัง นอกจากหยุดเดิน(ตาย)

.จงใช้สติทุกเมื่อ.

เขียน:

ความเห็น (0)