อนุทิน #10021

ทุกข์...มันเกิดเมื่อไหร่นะ @ 93123

มะขามเปียกน่ะ เอาทิ้งไปตรงนั้นน่ะ มันเปรี้ยวไม๊?...มันก็ไม่เปรี้ยว... ลองเอาแตะลิ้นซิ มันก็เปรี้ยวขึ้นเดี๋ยวนี้เอง...

มะขามเปียกไม่เปรี้ยว = สภาวะที่จิตที่ยังไม่มีกิเลสมาครอบคลุม  เมื่อกิเลสมาครอบคลุมที่จิตเสียแล้ว จิตนั้นย่อมที่จะเกิด (สัญญา) ความจำได้หมายรู้

คือรู้ว่ามะขามเปียกนั้นมีรสเปรี้ยว เมื่อเคยรู้รสเปรี้ยวแห่งกิเลสเสียแล้ว (เมื่อนึกถึงมะขามเปียก   แม้ไม่ได้เอาลิ้นแตะที่มะขามเปียกนั้นจริงๆ  ก็ย่อมที่จะทำให้รู้สึกเปรี้ยวจนน้ำลายไหลได้เหมือนกัน) 

อุปมาเหมือน (สัญญา) ความจำได้หมายรู้ว่ารสแห่งความรักมีรสหวาน (เพราะเคยดื่มด่ำในรสรักนั้นมาก่อน) เมื่อคิดถึงคนที่เราเคยรัก คิดถึงความสัมพันธ์ในครั้งเก่าก่อน ก็อาจจะทำให้เกิดเวทนา จนถึงขั้น น้ำตาไหลอาบแก้มได้ (โดยไม่ต้องมี่ รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสจริงๆ มากระทบ อาศัยแค่เพียงสัญญา คือ ความจำได้หมายรู้) สัญญา นี่ร้ายกาจเสียจริง หากไม่พิจารณาเท่าทัน

เขียน:

ความเห็น (0)